OKAN MÜDERRİSOĞLU

PKK terör örgütünün fesih kararı ve silah bırakma açıklamasından sonra titiz bir planlama yapılmıştı. Daha işin başında, "Irak, Suriye, İran ve Türkiye'deki" grupların silahtan arındırılma sürecinin, ülkelerin özgün koşulları gözetilerek yürütüleceği öngörülmüştü. Nitekim önceki gün paylaşılan temas trafiği, yakında güzel haberlerin alınacağının müjdesi olarak yorumlandı.
"MİT Başkanı Kalın bugün Erbil'e bir ziyaret gerçekleştirdi. Kalın, ziyaret kapsamında, Kürdistan Demokrat Partisi (KDP) Başkanı Mesut Barzani, Irak Kürt Bölgesel Yönetimi (IKBY) Başkanı Neçirvan Barzani, Irak Kürt Bölgesel Yönetimi (IKBY) Başbakanı Mesrur Barzani, Irak Kürt Bölgesel Yönetimi (IKBY) Başbakan Yardımcısı Kubat Talabani, Irak Kürt Bölgesel Yönetimi (IKBY) İçişleri Bakanı Reber Ahmed, Irak Kürt Bölgesel Yönetimi Güvenlik Konseyi yetkilileri ile bir araya geldi" diye başlayan açıklama, şu kritik paragrafı da içeriyordu:
"Görüşmelerde, 'Terörsüz Türkiye' süreci de masadaki en önemli konulardan birisi oldu. Bu kapsamda bütün bölgenin terörden arındırılması ve terörün bölge gündeminden çıkarılması amacıyla gelecek dönemde atılacak adımlar görüşüldü!"
Evet, bu cümle çok mühim. Neden? Çünkü, Türkiye'nin terörden arındırılması aynı zamanda komşularımızın da terörden arındırılması demek.
Bugün daha iyi fark ediyoruz ki PKK, silahlara veda vaktinin çoktan geldiğinin, zamanın ruhunun bambaşka bir rotada aktığının farkında. Unutmamak gerekir ki... Silah bırakma konusunda ayak sürüyen, ön şartlar ileri sürmeye meyleden PKK'lılar da kabul ediyor ki "Bu, artık son şans!" Bundan sonra hiçbir şey eskisi gibi olmayacak. Tarihin akışı da gösteriyor ki... PKK'yı doğuran, terör örgütü olarak büyüten, emperyalistlerin maşası haline getiren olaylar dizisi, hatalar, ihmaller ile 1990'lara damgasını vuran ret, inkâr ve asimilasyon politikaları ebediyen tasfiye olmazsa örgüt türevleri başka adlar altında bir şekilde kendini var eder ve malûm güçler, bu yeni oluşumu da en yeni silah ve mühimmatlarla donatıverir!

***

MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli'nin basiretli duruşu, Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan'ın liderlik sorumluluğu ile başlayan "Terörsüz Türkiye" iradesinin, bölge halklarını uyandırdığına da kuşku yok. Ayrışmanın, yok oluş manasına geleceği, demokratik kapsayıcılığa dayanan modelin ise mutlak teminat sunacağı geç de olsa anlaşılmış durumda. Hatta, İsrail-İran savaşı etrafında dönen stratejik kurguların üretmesi muhtemel maliyetlerin Türklere, Türkmenlere olduğu kadar Kürtlere Araplara da fatura ödeteceği gün gibi aşikâr! İsrail'in, "vaat edilmiş topraklar" hezeyanı takip ettiği ajandanın, bölgemizdeki her etnik ve dini unsuru sadece kullanışlı aparat olarak konumlandırmaktan ibaret olduğunu kimse inkâr edemiyor. Sadece Suriye'de bile, "Dürzi bölgesi, Kürt bölgesi, Nusayri bölgesi, izole Arap bölgesi" tasarlayan İsrail'in; bu kadim halkları, çıkarlarını, geleceğini düşünmediği öylesine açık ki... Bölgenin asli sahiplerinin, coğrafyasına sahip çıkması ve sorunlarını kendi içinde çözebilecek siyasi olgunluk çizgisine gelmesi önümüzdeki dönemin kodlarını verdiği gibi bizleri bekleyen güçlükleri ve niteliğini de yansıtmakta. Unutmayalım ki... 2. Dünya Savaşı'ndan bugüne çıkarılan çatışmaların arenası, ezici çoğunlukla Müslümanların yaşadığı topraklar oldu ve hep Müslüman kanı döküldü.

***

Terörsüz Türkiye bağlamında, "silah bırakma" aşamasına dönecek olursak... İster teslim edilsin isterse yakılsın... Silahın aradan çıkarıldığı takvimin arı, duru işlemesi çok önemli. Ne örgütün silah bırakma şovuna geçit verilmeli ne de "İşte o silahlar" şeklinde resmi paylaşıma müsaade edilmeli! MİT ve TSK bu gelişmeleri tek tek kayıt altına alır, uygun zamanda ve kararınca kamuoyuna iletir. Gün gelir... TBMM'de kurulacak komisyonun üyeleri de "gözlemci" sıfatıyla sahada tespit yapar, bilahare gözlemlerini aktarır.
Bu aydan itibaren toplumun farklı kesimlerinin onur ve gururuna dokunacak, sinir uçlarına basacak, duyguları ile oynayacak "trol faaliyetlerine karşı" çok uyanık olmak durumundayız. Siyasete nizam ve intizam verecek kadar ileri gidebilen kimi aktörlerin, neredeyse milli güvenlik meselesine dönüşmekte olduğunu bir kenara not etmeliyiz!