MELİHA OKUR

Utanıyorum! Uzun süredir evlatlarımızın ölümünü pervasızca seyrediyoruz. Allah aşkına refah düzeyimiz yükselse, dünyanın 10'uncu büyük ekonomisine sahip olsak ne yazar? Bir toplum sorunlarını bu kadar farklı yaşar mı? Savaşta bile bu kadar şehit verilmiyor! ABD, 2003'te Irak'ı işgal etti, düzenli savaş 45 gün sürdü. 45 günde 45 ABD askeri öldü.
Türkiye son bir ayda asker, polis, sivil fark etmez 100 şehit verdi. Hep birlikte ölümü seyrediyoruz. Bir ülkeyi ileriye sıçratma noktası ekonomik refahı sağlamanın yanında güvenliği de sağlamaktan geçiyor. Eğer böyle olmasa Brezilya, bugün dünyanın en büyük ülkelerinden biri olurdu. Hâlâ güvenlik sorunu var ve bir türlü "top" ülke olamıyor. Keza Meksika... Petrolü, gücü var ama huzuru yok. Ülkede her gün 30-40 kişi ölüyor.
Peki, ya Türkiye?
Siyasi istikrar analistleri, ülkenin notunu BBB yapsa bile güvenlik riski çözülmeden, sorarım size notun artması işe yarar mı? Türkiye'nin bir an önce güvenlik parametreleri bakımından sınırının, arazisinin, insanının ve güvenlik kuvvetlerinin güvenliğini sağlaması gerekiyor.
Bahaneye gerek yok.
Evlatlar kolay yetişmiyor.
Hanelerde yangın var, ateş düştüğü yeri yakıyor. Bu saldırı Türkiye'de sabrın bittiği noktadır, o kadar. Ülkede terör var. Habur'dan başlayan süreç doğru yönetilemedi; bu noktaya geldi. Silahlı adama demokrasiyi anlatmak zor. Evladını askere yollayanlar diken üstünde oturuyor. Telefona bakmaya korkuyor. Türkiye bir cehennem ateşine sürükleniyor. Sabrın da sabrı tükendi.
Aslında söyleyecek söz de tükendi...