Bugün benim doğum günüm. Duy sesimi ey okur!
Doğum gününden bir hafta önce bünyede salgılanmaya başlayan o tuhaf özlem dolu hüznü sevmiyorum.
Doğum günü sabahı sevdiğim birinin "İyi ki doğdun Ayşeee" telefonuyla uyanmayı seviyorum.
"Doğum gününde ne yapacaksın?" sorularını sevmiyorum, çünkü ben akşama ne yemek yiyeceğimi bile bilmeyen cinsten olduğum için plan yapmayı beceremiyorum.
Doğum günü partilerinde üzerimdeki 'herkes eğlensin' baskısını sevmiyorum. Bana sanki kimseyi memnun edemedikleri düğün hissi veriyor. Geriliyorum.
Hadi itiraf ediyorum; doğum günlerinde hediye almayı çok seviyorum. Hediyeleri kim sevmez ki?
Her doğum günümde bir kız arkadaşımı kurban seçip bütün yılın kritiğini yapmayı ama sadece kendim konuşmayı seviyorum. Doğum günü doğum günü eleştirilmeyi sevmiyorum.
Bende bir bakıma doğum günleri de cenaze misali. Sevdiğim insanların ve her türlü yaramazlığıma rağmen yanımda duranların değerini bir kere daha anlıyorum.
Ben aslında doğum günümde güzel arkadaşlarım için kendimi kutlamayı seviyorum.
Hey sen arkadaşım! Seni çok seviyorum.