ÖNCEL ÖZİÇER

Acaba sevgilim bana ne sürpriz hazırladı?" diye yarını iple çekenler olduğu kadar, bir sevgilisi olmadığı için yarını tamamen uykuda geçirip 15 Şubat sabahı uyanmak isteyenler de var. Birinci gruba girenlere bir sözümüz yok... Onlar şanslı takımı. Allah daha çok versin mi denir ne denirse artık... İkinci gruptakiler, yani ben ve benim gibi diğer sap okurlarım ise hiç üzülmesin... Üzülmeyelim. Bu ne ilk ne de son, yalnız geçireceğimiz 14 Şubat olacak. N'apalım? Biz işkembemizle değil gerçekten yüreklerimizle seviyoruz. Bu yüzden de öyle her kapımıza gelene "Eyvallah" diyemiyoruz. (Yürü be Öncel!) 14 Şubat olmaz, 8 Mart olur, 9 Haziran olur ne bileyim... Çıkar elbet bizim de kahrımızı seve seve çekecek birileri. Dert etmeyelim. Panik yapmayalım. Aşıkları kıskanmayalım. Fesat duygular barındırmayalım. Umudumuzu yitirmeyelim. Ve yine de tedbir olarak kırmızı kalpli vitrinlere fazla göz gezdirmeden yarını mümkün olduğu kadar "Sevgilisiz geçirdiğimiz herhangi bir günmüş" gibi yaşayalım. Sinirimiz bozulmasın. Aman ha... Ne dedik? Sakin.