ÖNCEL ÖZİÇER

Hayvandan bir farkımız yok. Hakaret değil bu... İltifat da değil. Sadece gerçek. Hayvan gibiyiz. Biz insanlar. İzmir Kuş Cenneti'ndeydim bu sabah. Orada kuşlarla kafayı yemiş bir arkadaş var. Nasıl başarılı, işine nasıl hakim, konusunda nasıl uzman... Üstelik pek şeker. Adı da Ömer. İşte Ömer anlattı bana. Mesela bu flamingolar... İşte aynı bizmişiz. Birbirlerine kur yapma ritüellerini görmeliymişiz. Hani şu Flamenko dansı var ya. İşte o dansın adı, aslında flamingodan geliyormuş. Çünkü bu kuşların erkek kısmısı, dişisine kur yaparkene, aynı flamenko dansındaki gibi figürler attırırmış. Ayaklarını yere çarpar, kafasını sert hareketlerle bir sağa bir sola sallar, dişinin etrafında döner dururmuş. Dişi bu danstan etkilenip de "Ok!" verirse, bu girişim mutlu sonla biter, iki flamingo uygun bir çalı dibinde, olmadı su kenarında, halvet olurlarmış. Siz söyleyin, bir "happy end" için binbir numara çekip, olmadık diller döken insan ırkının erkeği gibi değil miymiş şimdi bu erkek flamingolar? Hıı?

***
Bir de, şimdi beni hep yarı yolda bırakan hafızamın hatırlayamadığı bir kuş türü daha var... Ademoğluyla benzerlik taşıyan. Bu kuşcağızım da, yine dişisini "ayar edebilmek" için, ağzına besili bir balık alır, geçermiş karşısına. Yaşayacağı geçici mutluluğun bedelini önceden ödemek istiyor yani. Dişi, eğer canı isterse, balığı alıyor ve karşılığını hakkını vereee vereee, ödüyor. Yok eğer havasında değilse, ya da karnı toksa, ya da bilmem neyse, balığı ve erkeği reddedip dönüp arkasını gidiyor. Peki erkek kuş bunun üzerine ağzında balık öylece kala kalıp karalar mı bağlıyor dersiniz? Yooook. Bu tür gereksiz duygusallıklar hayvanlar aleminde de dişilere has arkadaşlar. Erkek tarafı burada da yapıyor erkekliğini ve işi yüzsüzlüğe verip, "Amaaan canın isterse" deyip, önce ağzında tuttuğu balığı bir güzel mideye indiriyor, sonra da başka bir dişi kuş "gagalamak umuduyla", başka bir balığı avlamaya gidiyor. Döngü böylece devam ediyor. Hayatta... Alemde... Hayvanlarda... İnsanlarda... Fark etmiyor.