ÖNCEL ÖZİÇER

Tanınmış bir psikiyatrist bir gün, tanınmamış bir kadını dinliyormuş. Annesi, kardeşi, sevgilisi, patronu ve arkadaşlarıyla arasındaki ilişkilerde, tadını tuzunu iyice yitirmiş bir kadını. Psikiyatrist dinlemiş, dinlemiş, dinlemiş. Sonra susmuş. Ve neden sonra: "Peki Mefaret Hanımcığım" demiş. "Şimdi bir tane beyaz kağıt alalım." Beyaz kağıt alınmış. "Sonra şöyle ortadan ikiye bölelim." Bölünmüş. "Şimdi bu kağıdın sağına yapmaktan hoşlandıklarınızı, soluna yapmaktan hoşlanmadıklarınızı yazın." Mefaret Hanım, adet olduğu üzere kalemin ucunu kemire kemire ve epey de düşünerek listesini hazırlamış. Psikiyatriste vermiş. Meşhur psikiyatrist gözlüklerini takıp listeyi dikkatlice okuduktan sonra: "Güzel" demiş "Çok güzel. Bundan böyle listenin sağındakilerini yapın, solundakilerini yapmayın." Ve seans bitmiş. (Bu da yılın ilk kıssadan hissesiydi.)