SALİH TUNA

SDG, Şam yönetimine katıldı diye birileri hemen "Truva Atı" argümanına sarıldı. Güya bu hamle, zayıflatılmış Suriye'yi içeriden ele geçirmeye yönelik bir İsrail planıymış.
Hülasa, Suriye SDG'leşerek "Büyük İsrail" projesine taşeron olacakmış.
Tuhaf olan şu: Bu iddiayı dillendirenler içinde en çok sesi çıkan emekli tümamiralimiz Cihat Yaycı, İsrail'e kategorik olarak karşı değil. Vaktiyle "Libya ile yaptığımız deniz anlaşmasını İsrail ile de acilen yapmalıyız..." diyerek "çıkar ortaklığında" sınır tanımadığını gösteren biri.
Anlaşılan o ki soykırımcı İsrail'e kamuoyunun duyduğu nefreti araçsallaştırarak söz konusu "entegrasyon sürecini" mahkûm etmeye çalışıyor.
Peki, bu saygıdeğer zevatın iddia ettiği gibi İsrail, SDG'nin silah bırakıp Şam yönetimine katılmasından memnun mu?
Hayır, asla...Memnun olan ABD, İsrail değil. (ABD, Türkiye karşıtı terör örgütlerini sürgit desteklemenin, sonuç itibarıyla Türkiye'yi gözden çıkarmak anlamına geleceğini gördü ve bunu göze almak istemedi. Takdir edersiniz ki İsrail'in böyle bir kaygısı yok.)
Gerçi mezkûr entegrasyondan ABD'nin memnuniyeti de adamakıllı sorgulamayı gerektirir ama yanıltıcı bilgi vermeyi değil.
Gelgelelim, entegrasyon üzerinden "Tel Aviv şokta!" manşetleri de yanıltıcı. Zira ortada şok mok yok.
The Jerusalem Post ve The Times of Israel gibi yayınlar, "Kürtlerin özerklik hayalinin acı sonu" şeklinde son derece sinsi tepki gösterdiler. Silah bırakan Kürtlerin savunmasız kaldığını söyleyerek de Kürtleri güya dert ediniyormuş gibi yaptılar.
Hâlbuki İsrail, soykırıma uğratacağı insanların Kürt- Türk, Arap- Acem, Şii veya Sünni olmaklığına bakmaz.

***

Mesele şudur: İsrail, kontrol ettiği ve kontrol etmeyi hedeflediği topraklarda azınlıkta kalma endişesiyle malul. Yahudi nüfusu küçük ama "Arzımevut coğrafyası" büyük.
Düçar oldukları işbu derin demografik anksiyete yüzünden etraflarında güçlü devletler istemiyorlar.
Bundan sebep Hristiyan Arapları "Arami" ilan ettiler. Bedevileri orduda devşirdiler. Lübnan'da taşeron milis gücü kurdular, Dürzilerin de teolojik kökenini baştan yazıp Arap olmayan bir kimlik icat ettiler.
Semeresini de aldılar.
Bunun son örneği Suriye'nin Süveyda bölgesindeki Dürzi lider Hikmet el-Hicri'nin bugünlerde anlattığı "İsrail ile teolojik kader ortaklığı" masalıdır.
Ki İsrail'in muhtemel ilhakına kılıf hazırlamaktan başka bir şey değildir.

***

İsrail'in Suriye'deki Kürt-Arap entegrasyonundan memnuniyetsizliğinin asıl nedeni, etnik çatışmalara dayalı kurgularının çökmesidir.
SDG'nin üniter devlete katılması, İsrail'in Suriye'nin kuzeyinde kalıcı bir otonom yapı üzerinden hem Şam'ı hem de Ankara'yı zayıflatma planını akamete uğratmıştır.
Uzun lafın kısası: İsrail, bölgede kullanacağı fay hatlarından birini kaybetmiştir.