ALİ GÜLTİKEN

Futbolda, baskının çok arttığı zor zamanlarda nefes aralıklarına ihtiyaç duyarsınız. Beşiktaş, Shakhtar maçlarıyla ortaya çıkan görüntüyle büyük bir endişe sürecine girdi. Hem oyuncular hem teknik ekip ve yönetim bu görüntünün eleştiri yağmuru altında kaldılar. St. Patrick's zayıf, sıradan, vasat bir takım da olsa gerçek bir rakip. Bu maç ve bu rakip Beşiktaş'a bir nefes alma aralığı yarattı. Rakip kim olursa olsun zayıf veya güçlü bir şeyi değiştirmez. Bu tür durumlarda yüzde yüz performansla sahada bir şeylerin değiştiğini göstermek önemli. Beşiktaş oyunun ilk yarısında bunun sinyallerini verdi. En azından bir reaksiyon ortaya koydu. Rakibin kim olduğuna değil kendi uygulamak istediği oyuna odaklandı. Burada da rakibiyle olan kalite farkı çok net skora yansıdı. Doğal olarak da gözler öncelikli olarak yeni transferlerde oluyor. Abraham da ilk yarıda attığı 3 golle en azından santrfor bölgesi için şimdilik bir sıkıntı olmadığını ortaya koydu. Orkun'un biraz daha takıma adapte olduğunu gördük. Rafa her zamanki Rafa Silva'ydı. Dünün özellikle ilk yarıda en çok fark yaratan oyuncusu Joao Mario oldu. Çok klas ve yetenekli bir oyuncu. Kale hedefli ve yüksek tempoya ulaştığı zaman skora da asiste de önemli katkılar yapabilecek bir kalitesi var. Dün oyunun ilk yarısında bu yeteneklerini bir kez daha gördük. Savunmayı öne doğru çıkartarak oynama düşüncesi ilk yarıda karşılık buldu. Bu baskıyı artırdığı oyunu Beşiktaş kontrolünde tuttu. Bunlar güzel görüntülerdi. İkinci yarı skorun vermiş olduğu rahatlığın oyun temposunu biraz düşürdüğünü görsek de bu maç için yeterli olan skor ve oyun zaten ilk arıda neticeyi getirdi.