MURAT ÖZBOSTAN

Marsilya zaferinin hemen ardından Beşiktaş, zorlu bir deplasmana çıktı. Mental olarak fazlasıyla yorgundu.. Amed, taraftarıyla bütünleşmiş, evinde adeta bir kale haline gelmiş bir takımdı. Nitekim maça fişek gibi başladılar. Önde kurdukları baskı, Beşiktaş'ın oyun kurmasını engelledi. Özellikle Salih Özcan'ın orta sahadaki top kayıpları ve savunmanın uzaktan şutlara karşı yetersiz kalması, arka arkaya iki golü getirdi. Beşiktaş topa daha fazla sahip olsa da üretemedi. Diyarbakır'daki yüksek tempo, fauller, sürekli baskı ve hızlı çıkışlar siyah-beyazlıları zorladı. İkinci yarıda biraz toparlanıp gol buldular ama savunma hataları ve geçiş oyunu zayıflığı devam etti. Kaleci Nübel, geldiğinden beri en kötü maçını oynadı. Hele üçüncü goldeki hatası inanılmazdı. Amed'in uzun mesafeden attığı goller, Beşiktaş'ı psikolojik olarak çökertti zaten. Şampiyonluk iddiası olan bir Beşiktaş için ligdeki ikinci yenilgi, tatsız bir durum!. Kazansaydı lider olacaktı ve ara tatile moral depolayarak girecekti. Bu sonuç bir dram değil ama net bir mesaj: Deplasman direnci, bireysel hataların önlenmesi ve zorlu sahalardaki disiplin hâlâ eksik. İtaliano'nun takımı formda görünüyordu ama bu maç "Herkes her maçı aynı ciddiyetle oynamalı" gerçeğini yüzlerine vurdu. Hafta F.Bahçe'ye yaradı. Bir kaos yaşayan sarı lacivertli takım önce G.Saray'ın kaybettiğini gördü. Sonra Eyüp'e 8 gol attı. Üstüne Beşiktaş yenildi. Şimdi F.Bahçe'de bayram var! Futbol böyle bir şey işte! Bu arada şunu da yazmalıyım yine Beşiktaş aleyhine hatalar yapıldı. Özellikle Vlahovic'e yapılan (35) penaltıydı. Maçın da kırılma noktasıydı!