MURAT ÖZBOSTAN

Maçın hikâyesi aslında çok netti: Rizespor pozisyon üretti, Fenerbahçe gol attı. Futbolun özeti bazen bundan ibarettir. Ceza sahasına girmek, şut çekmek, orta yapmak tek başına bir şey ifade etmez. Önemli olan, bulduğun fırsatı gole çevirebilmektir. Rizespor bunu yapamadı, Fenerbahçe ise yaptı. İkinci yarıda Rizespor epey yüklendi. Pozisyonlar buldu, kaleyi yokladı, Fenerbahçe savunmasını zorladı. Ancak bütün bu çabanın karşılığını alacak kaliteyi ortaya koyamadı. Çünkü futbol sadece mücadele değil, aynı zamanda beceri oyunudur. Son vuruşta eksik kalırsan, ne kadar pozisyon üretirsen üret, tabelayı değiştiremezsin. Fenerbahçe ise savunmada hata yapmadı demek doğru olmaz ama kritik anlarda ayakta kalmayı bildi. Ederson, Skriniar, Ake ve önlerindeki orta saha, Rizespor'un ataklarını savuşturdu. Sarılacivertliler zaman zaman geriye yaslandı, topu rakibe bıraktı ve oyunun temposunu düşürdü. Bu tercih eleştirilebilir. Ancak deplasmanda kazanmak istiyorsan bazen güzel oynamaktan önce sonucu korumayı bilmen gerekir. Hücum tarafında ise belirleyici olan yine kaliteydi. Asensio erken golle takımını öne geçirdi, Muriqi ön tarafta hedef adam görevini üstlendi, Kante ve Guendouzi orta sahada dengeyi sağladı. Fenerbahçe her an kusursuz değildi ama rakibinden farklı olarak sonuca gidecek ayaklara sahipti. Ve maçın kırılma anında İrfan Can Kahveci sahneye çıktı. Yedekten geldi, golünü attı ve tartışmaya son noktayı koydu. Oğuz'un golü de skoru perçinledi. İşte kalite dediğimiz şey tam olarak budur: Herkes pozisyona girebilir ama herkes o pozisyonu gole çeviremez. Fenerbahçe'nin farkı da burada ortaya çıktı. Milli maç arasından sonraki ilk deplasmanda kazandı, puanını yükseltti ve zirve yarışında önemli bir nefes aldı. Rizespor daha fazla pozisyon bulmuş olabilir. Fakat futbol, pozisyon sayısıyla değil, skorla kazanılır.