BÜLENT TİMURLENK

Lille, Jose Mourinho'nun "otobüsü çekeyim" diyebileceği kalibrede bir takım değil, dolayısıyla dün maçın ilk yarısında ön alanda pres yapmayan, derinde bekleyen Portekizli'nin taktiğine farklı bir açıdan bakmak lazım. Lugano eşleşmesinde kalesinde 4 gol gören ve tabelada iki maçta da 0-1 geriye düşen Fenerbahçe'yi bloklar arasını kısa tutup oynattı.
Fred'in yokluğunun bu takıma bir 8 numara daha ihtiyaç var dedirttiği ortada. Krunic'in iki stoperin önünde rakibe verdiği kolay şut imkânlarında Livakovic kalesinde sağlam durmasa ya da Dzeko arka arkaya iki poziyonu yakmasa, ilk 45'te birden fazla gol görebilirdik.
Ferdi'nin yenilen golde rakibi kolay kaçırdığı, kanatların işlemediği ilk 45'ten sonra Lille'in sahasında kabul ettiği ikinci yarıda oyunu alan Fenerbahçe, beraberliği Maximin'in iki pozisyonundan da bulabilirdi. Fransızlar 1-0'ı çok değerli bir skor olarak görmüşler ki ilk yarıdaki 9 hücumdan sonra ikinci yarıda tek ciddi tehlikeyle kaldılar. Mourinho kulübeden getirdiği kaliteli isimleri 10 dakika daha erken sahaya sürebilirdi. İrfan Can'ın nefis vuruşu "Play off kapısı aralandı" dedirtti ama Zhegrova'nın ilk golde olduğu gibi defansa çarpıp filelere giden sayısı Kadıköy'de rövanş için Lugano maçındaki oyundan çok daha fazlası gerek dedirtti.