HINCAL ULUÇ

<ı>Fıkra <ı>Elif <ı>Kılınçoğlu'ndan
<ı>Genç <ı>kız <ı>ağlayarak <ı>annesine <ı>gider.
<ı>"Anne <ı>bana <ı>bir <ı>şeyler <ı>oluyor. <ı>Mahrem <ı>yerimde <ı>tüyler <ı>çıktı <ı>galiba <ı>ben <ı>öleceğim."
<ı>Annesi <ı>ne <ı>yaptıysa <ı>ikna <ı>edemez. <ı>Doktora <ı>götürmeye <ı>karar <ı>verir. <ı>Doktor <ı>durumu <ı>dinler. <ı>Kendilerini <ı>yalnız <ı>bırakmasını <ı>ister. <ı>Çaresiz <ı>kadıncağız <ı>dışarı <ı>çıkar.
<ı>15-20 <ı>dakika <ı>sonra <ı>genç <ı>kız <ı>gülerek <ı>kapıyı <ı>açar. <ı>"Anneciğim <ı>korkulacak <ı>bir <ı>şey <ı>yokmuş. <ı>Bu <ı>tavan <ı>süpürgesi <ı>hastalığıymış. <ı>Doktor <ı>da <ı>bu <ı>hastalığa <ı>yakalanmış. <ı>Hatta <ı>onun <ı>sapı <ı>da <ı>var.