HINCAL ULUÇ

CUMA gecesi Kanyon'daydık, bizim Kazım'ın "Böylesi sinemanın merkezi Los Angeles'te yok" dediği Mars sinema kompleksinde film izlemek için. Burası açıldığından beri başka yere gidemez oldum..
İki filmden birini tercih edeceğiz..
Birisi Fransız filmi, Ne Kadar Güzelsiniz .. Öteki Alman, İngiliz, Hong Kong ve Amerikan ortak yapımı, Dead or Alive (DOA).. Ölü ya da Diri ..
Harika bir fragman izlemişim, DOA için.. Zaten "Altın Fragman" ödülüne de aday olmuş.. Kızlar tam fıstık.. Hero'dan beri, savaşı bale haline getiren bu filmlere de ilgim artmış.. Kafamda o var. Mars'ın "Hıncal'dan ve geri kalan müşterilerden sorumlu" müdürü Özge "İlle de Fransız" dedi.. "Öteki saçma sapan bir şey.."
Ona kandık ve Fransız filmine girdik.. Menopoza girmelerine az kalmış dört Fransız Yahudi kadını, mutluluk arıyor, yani erkek.. Bir diyeceğim olmaz.. Olmaz da, bu kadar gürültü içinde insan manavda karpuz seçemez.. Bir diyalog fırtınası ki film.. Kadınlar durmadan konuşuyor, konuşacak insan bulamazlarsa, telefonla konuşuyorlar.. Kafam kazan oldu.. Bu arada öfkelendim de.. Salondan sık sık, isterik kadın kahkahaları yükseliyor..
"Yahu bunlar neye gülüyorlar da ben gülemiyorum" diye kendime öfkem..
Nihayet filmin en güzel sahnesi geldi.. Perde karardı ve son jenerik başladı..
Oh dünya varmış..
Pazartesi Özge izindeydi, fırsattan istifade DOA'ya gittik.. Nasıl bir sabun köpüğü hikaye.. Ama aradığım bu.. Kafa boşaltacağım.. Efendim ben bilmem.. Popüler bir bilgisayar oyunu imiş.. Film yapmışlar..
Bu defa da dünyanın dört bir yanından, uzak doğu dövüşleri ustası dört kadın dövecek adam arıyorlar.. Onların mutluluğu, sevecek değil, dövecek adamda..
Nasıl güzel çekimler.. Nasıl hoş bir koreografi içinde dövüş sahneleri.. Vaktin nasıl geçtiğini anlamadım..
Eve giderken kafamda bir soru vardı?..
Yahu biz erkekler, sevecek kadından mı hoşlanıyoruz, dövecek olandan mı, diye..
İnanın ilk filmdeki kadınların bunalımlı orta yaşlılar, ikincilerin ağızları sulandıran çıtırlar olmasının bu düşüncemde etkisi yok..