HINCAL ULUÇ

Hayatımda bu kadar mutlu, bu kadar keyifli, bu kadar coşkulu utandığımı hatırlamıyorum.
Haluk Bilginer'den gelen açıklamayı okurken yaşadım bu birbirine girmiş duyguları..
"Evlilikte Ufak Tefek Cinayetler" oyunlarının afişlerine, şubat başından beri "Sezon sonuna kadar bilet kalmamıştır" notu yapıştırılmıştı.
İnanmamıştım ve Yaşamdan Dakikalar'da söylemiş, bu köşede de yazmıştım. Hani bir zamanlar gazino ilanlarında görürdük ya "Bu gece rezervasyonumuz doludur, teşekkür ederiz" yazdırırdı, Fahrettin Aslan. Aslında geceyi bir firma kendi elemanları için kapatmış olurdu.
Türkiye'de bir tiyatronun tüm sezon biletlerini, gişede tüketmiş olmasını aklım almamıştı. Burası Londra, New York muydu ki?.
Ya da böylesi bir tiyatro olayı gerçekleşiyor da, medya bunu nasıl kocaman kocaman haber yapmıyordu?.
Herhalde bir banka falan, Oyun Atölyesi'nin bu oyununa sezonluk talip olmuştu. Öyle düşünmüştüm.
Hem de ne güzel yanılmışım..
Haluk Bilginer'in yazdığı üç sayfalık mektubu okuyup, gerçeğin ilan edildiği gibi olduğunu öğrenirken nasıl utandım, ayni zamanda nasıl coştum..
İstanbul'un tiyatro seyircisi, bu harikulade oynanan oyunun kokusunu, kültür ve sanatı unutan medyaya rağmen almış ve gişeye yığılmış.
Sonuç muhteşem..
Bu sezon yer yok..
Haluk Bilginer!.. Seni nasıl heyecanla sımsıcak kucaklar, yanaklarından nasıl öperim bilemezsin..
Binlerce alkış sana, tiyatro adına.. Sanat adına.. İstanbul halkı, ülkem insanı adına..