HINCAL ULUÇ

Yıllardır içmekte olduğu alkole bir son vermeye karar vermişti!.. Kendi kendine; "Bırakacağım bu mereti!?." deyip duruyordu.. Ne var ki, işten evine dönüş yolu da mecburen meyhaneler sokağından geçmekteydi!..
Adam, yemin ettiğinin ilk akşamı işinden evine dönerken, ilk meyhanenin önünde şöyle bir duraklayıp, sonra yoluna devam etti!.. Derken ikinci meyhanenin önünde, vitrinde sıra sıra mezeler, bol rakı çeşitleri ve içerden gelen ince fasıl sesi!?.. Ve yine durmadı, yürüdü!..
Üçüncü meyhane hepsinden beterdi..
Burnuna balık, rakı, pilaki kokuları gelmez mi!?. Zor tuttu kendini içeriye girmemek için!?. Adam, yine iradesine hakim olup, yolunu değiştirmedi!..
Evinin kapısına yaklaşınca şöyle bir doğrulup, sesli düşünmeye başladı; "Aferin oğlum!.. Sözünün eri ve iradene de hâkim bir adam imişsin!?. Yürekten kutlarım!.. Şimdi gel, sana bir duble rakı ısmarlayayım ödül olarak!?."