HINCAL ULUÇ

11 Ocak 2011, Salı

İşte Geyikli bu..

ATA Demirer, bu defa ilk filmindeki hatayı yapmamış.. O enfes Geyikli'yi keşfettikten sonra, öyküyü, yıprana yıprana bir hal olmuş İstanbul'a taşımasına kızmıştım ya.
Eyvah Eyvah 2, Geyikli de başlıyor, Geyikli'de devam ediyor. Geyikli'de de bitiyor. Seyredene de "Bu yaz ne yapıp yapıp bu şirin sahil kasabasına gitmeli" dedirtiyor..
Dünya şirini bahçeli ve çiçekli evleri, saat kulesi, asfaltlanmamış yolları, şirin muhacir şivesiyle konuşan tatlı insanlarıyla harika bir yer Geyikli..
Demirer'in anlattığı öykü de, kafa karıştırıcı, yorucu cinsten değil.. Minik bir aşk hikayesi içine sıralanmış bir yığın güldürü sahnesi, ya da diyalogu..
Sinema başından sonuna güldü. Ben de bol bol güldüm.
Başarıda en büyük pay, oyuncularda.. Ata müthiş bir komedyen bir defa.. Bir bakışı yetiyor insanın kahkaha atmasına.. Demet Akbağ desen.. Demeye gerek yok, herkes biliyor..
Öbür tiplerin hepsi, ama hepsi çok başarıyla hakkından geliyorlar rollerinin. Aksayan, sırıtan yok..
Eyvah Eyvah 2, şu sıralarda oynayan tüm filmler içinde, "Gidin, eğlenin, hoşça vakit geçirin" diyebileceğim tek film..

Yasal Uyarı: Yayınlanan köşe yazısı/haberin tüm hakları Turkuvaz Medya Grubu’na aittir. Kaynak gösterilse veya habere aktif link verilse dahi köşe yazısı/haberin tamamı ya da bir bölümü kesinlikle kullanılamaz.
Ayrıntılar için lütfen tıklayın.

YAZARIN ÖNCEKİ YAZILARI Tümü