HINCAL ULUÇ
Ah, Recep!..
Yani 20 yılı aşan bir süredir, her salı, yaz kış, öğle yemeğinde toplanan bir gurubumuz var.. Dostlar bir araya geliriz. Cep telefonunu değil kullanmak, göstermek bile yasaktır. Çıkaran oldu mu ceza öder. (Bu yıl 20 lira). Cezalar garsonlara bahşiş..
Recep kardeşimiz (Düvelioğlu) gurubun neşesiydi hep.. Gazeteciydi. THY Basın Müşavirliği'nden erken emekli olmuştu. Hep güler yüzle gelirdi. Hep neşeli şeyler anlatırdı. Hep takılırdık ona.. Adını söylemez, "Te He Ye" diye çağırırdık.
Ara ara kaybolurdu.. Bir yerlere giderdi, içerde, dışarda.. Sonra karabatak gibi, çıkar gelirdi.
Son aylarda yoktu gene ortalarda..
"Bu salı, uzun zamandır görünmeyenlerden Mudo (Taviloğlu) ve Apo (Abdullah Kiğılı) çıkıp gelince ne güzel oldu" diyordum ki, Ünal'dan mesaj geldi..
"Ağbi, Recep'i kaybettik!."
Niye kaybettik bilmiyorum. Hasta mıydı, onu da bilmiyorum. Olsa da söylemezdi zaten. Recep, hep vermeye, neşe vermeye gelirdi.
Işıklar içinde yat, canım kardeşim!.
Başta Salı Grubunun, ve bütün sevenlerinin başı sağolsun..
Ayrıntılar için lütfen tıklayın.