HINCAL ULUÇ

Parkta, perde gibi bir bezden ip yapmış küçük çocuk. Dikkat buyurun 5 yaşında.. Bir ucunu kaydırağın tepesine bağlamış, bir ucunu beline.. Bu sayede, kaydıktan sonra arkaya dolanıp merdivenden çıkacağına, ipe tutunup kaydıraktan yukarı tırmanıyor ve tekrar kayıyormuş..
Sonra ölüsünü bulmuşlar, o bezden ip boynuna dolanmış. Boğulmuş.. Yoldan geçen biri bulmuş.. "Hareketsizdi, dikkatimi çekti" diyor, bulan.
Mevlüt (Tezel) ilk ve tek "Şüpheli" diye yazan.. Haklı..5 yaşında çocuk bezden ip yapmayı nerden bilir, nasıl becerir?. Dilerim poliste de bunu düşünen ve araştıran vardır..
Benim sorum başka..
Bu kadar tehlike yaratabilecek, düşülüp orayı burayı vurabilecek, kırabilecek aletlerle dolu bir oyun parkında tek bekçi olmaz mı, bir.
Çocuk yanında bir büyüğü olmadan o parka nasıl alınır, bu da iki?.
Hep ayni örneği vermekten bıktım. Bu olay Kaliforniya'da bir parkta olsa ve o beş yaşındaki çocuk ölseydi, şimdi Kaliforniya Valisi istifa etmişti. O yörenin Belediye Başkanı da..
Bizde bu ölümden sorumluluk duyan bir tek bir yerel ve genel yönetici var mı?.
Allah için bir tek kişi "Ben görevimi yapsam bu çocuk hayatta olurdu" dedi mi?.
Niye orda öyle, bizde böyle?
Çünkü orda öyle bir kamuoyu baskısı ve medya var ki, hele de çocuğa nasıl sahiplenen.
Yaşatmazlar adamı koltuğunda..
Biz her yıl 23 Nisan'da bir çocuğa "Şov yapmak için" koltuğumuzu bırakır, sonra 364 gün adını bile anmayız..
İşte balık hafızalı medyam unuttu bile..
İşte ota, bilmem neye kızıp Allahın günü Taksim'de yürüyenlerin bir tekinin bile umurunda olmadı, 5 yaşındaki masum yavrunun, feci ölümü!.
Bir çocuk öldü, öldüğü ile kaldı ki, başka çocuklar da ölsün!.