HINCAL ULUÇ

Kahraman Bapçum (Milliyet 1 Haziran 2000)
Üç çeyrek yüzyıllık ömrümün neredeyse üçte ikisini el ele, omuz omuza ve yürek yüreğe yaşayarak geçirdiğim dengeli, akıllı ve dürüst dost HOŞÇA KAL.
Milliyet ailesinin tüm insanları... Aile içinde bir ağabeye gösterilecek saygı ve sevgiyi hiçbir zaman benden esirgememiş olanlar; karşılaştığımız zaman bir selam vermeye bile gerek görmeyenler... Bazı yazılarımı kesip masalarına veya yanı başlarındaki duvara asanlar; hiçbir zaman hiçbir yazımı okumamış olanlar...
Hepiniz HOŞÇA KALIN...
Siz de HOŞCA KALIN: Kimini çok yakından tanıyıp su sızmaz dostluklar kurduğum, kimi ile hiç selamlaşmadığım, ama hepsini ya bir ağabeye gösterilecek saygı ya da bir kardeşe gösterilecek şefkat ile sevip saydığım; hiçbir ayırım yapmaksızın hepsini kimi zaman gaddarca eleştirdiğim, kimi zaman göklere çıkardığım çocuklar: Futbolcular, basketbolcular, atletler, güreşçiler, boksörler, halterciler, yüzücüler, okçular ve bütün ötekiler, siz de HOŞÇA KALIN.
Ben artık gidiyorum.
Bazı dostların sandığı gibi eskimişliğin, ayak uyduramamışlığın, dinozorlaşmışlığın; yenilikleri anlayamamışlığın gidişi değil bu...
Tam aksine, sporda ve medyada her yeni gelen kuşakla birlikte olayları yaşayarak, yer yeni kuşaktakilerleeskilerin dediği gibi- aşık atarak, yani düpedüz yarışarak, ama tüm kuşaklardan bir şeyler öğrenerek, torunum yaşındaki meslektaşlarla eşit şartlar altında tartışa- anlaşa, her gün biraz daha yenilenerek geldim bu günlere.
Ama artık kulüp sözcülüğüne, amigoluğa, televoleciliğe soyunmuş, ya da kendi kendilerini hapsettikleri değişmez klişelere esir olmuş arkadaşlarımdan ne alacak şeyim var ne de onlara verecek bir şeylerim.