Çocukluk Şiiri Sözleri - Cahit Sıtkı Tarancı Çocukluk Şiiri Açıklaması Ve İncelemesi
Cahit Sıtkı Tarancı, Türk edebiyatının önde gelen şairlerinden biri olarak dikkat çeker. Onun şiirlerinde en çok öne çıkan tema ise ölümdür. Şair, ölüm korkusunu ve ölüm karşısındaki çaresizliğini sıkça dile getirmiştir. Otuz Beş Yaş şiiri bu konuda bilinen en ünlü örneklerden biridir. Eserlerini merak edenler için Cahit Sıtkı Tarancı Çocukluk şiiri sözleri, açıklaması ve incelemesi faydalı olabilir.
Cahit Sıtkı Tarancı'nın şiirlerinde yalnızlık ve hüzün temaları önemli bir yer tutar. Ölüm ve yalnızlığın yanı sıra aşk da sık işlenen bir diğer konudur. Ancak bu aşk, genellikle melankolik ve platonik bir boyutta ele alınır. Eserlerinde yalın ve anlaşılır bir dil kullanır. Bu yönüyle şiirleri geniş bir okuyucu kitlesine hitap eder. Cahit Sıtkı Tarancı Çocukluk şiiri sözleri, açıklaması ve incelemesi pek çok edebiyatsever için ilgi çekicidir.
Cahit Sıtkı Tarancı Çocukluk Şiiri Sözleri
Cahit Sıtkı Tarancı, melankolik ve içsel derinliği olan şiirleriyle Türk edebiyatında önemli bir yer edinmiştir. Onun şiirleri, duygusal ve estetik açıdan zengin, okuyucuyu düşündüren ve duygulandıran bir yapıya sahiptir. Şiirlerinde Garip akımının etkilerini görmek mümkündür. Bu akımın öncülerinden olan Orhan Veli, Melih Cevdet ve Oktay Rifat'ın etkisiyle sade, anlaşılır ve halkın diline yakın bir üslup benimsemiştir. Eserlerinde en çok işlediği konulardan biri, ölümdür. Geleneksel formları modern bir bakış açısıyla harmanlamıştır. Şairin en sevilen eserlerinden biri olan Çocukluk şiiri ise şu şekildedir:
ÇOCUKLUK
Affan Dede'ye para saydım,
Sattı bana çocukluğumu.
Artık ne yaşım var, ne adım;
Bilmiyorum kim olduğumu.
Hiçbir şey sorulmasın benden;
Haberim yok olan bitenden.
Bu bahar havası, bu bahçe;
Havuzda su şırıl şırıldır.
Uçurtmam bulutlardan yüce,
Zıpzıplarım pırıl pırıldır.
Ne güzel dönüyor çemberim;
Hiç bitmese horoz şekerim!
-CAHİT SITKI TARANCI
Çocukluk Şiiri İncelemesi
Cahit Sıtkı Tarancı'nın bu şiirinde, çocukluk ve masumiyetin yeniden kazanılması teması işlenmiştir. Şiir, nostaljik bir duyguyla, çocukluk anılarının saflığına ve mutluluğuna duyulan özlemi ifade etmektedir.
Şair, hayali bir karakter olan Affan Dede'ye para vererek çocukluğunu geri aldığını ifade etmektedir. Bu, çocukluğun değerini ve ona yeniden sahip olma arzusunu sembolize etmektedir.
Çocukluğunu geri alan şair, kendini çocuk gibi hissetmektedir. Yaşının ve adının önemi kalmaz; kimliğini ve yaşını unutacak kadar çocukluk dönemine dalmıştır.
Şair, çocukluk döneminin sorgusuz, sorunsuz ve sorumluluktan uzak olduğunu belirtmektedir. Etrafında olup bitenlerden habersiz, sadece anın tadını çıkaran bir çocuk gibi hissettiğini dile getirmektedir.
Bahar havası ve bahçe, çocukluk anılarının tazeliğini ve canlılığını yansıtmaktadır. Havuzdaki suyun sesi ise huzur ve dinginliği sembolize etmektedir.
Şair, çocukluk oyunlarına ve oyuncaklarına duyduğu özlemi dile getirmektedir. Uçurtmanın bulutlardan yüksek olması, özgürlüğü ve sınırsız hayal gücünü temsil etmektedir.
Çemberin dönmesi, çocukluk eğlencelerinin basit ama mutluluk verici olduğunu göstermektedir. Horoz şekeri ise çocuklukta alınan tatlarının ve deneyimlenen güzelliklerin unutulmaz olduğunu belirtmektedir.