Dünyanın Bütün Çiçekleri Şiiri Sözleri - Ceyhun Atuf Kansu Dünyanın Bütün Çiçekleri Şiiri İncelemesi
Ceyhun Atuf Kansu, toplumcu-gerçekçi şiirleriyle tanınmaktadır. Şair ve yazar kimliğinin yanı sıra doktor da olan Ceyhun Atuf Kansu, edebiyatımızın kıymetli isimlerinden biridir. Edebiyata ilgi duyan ve şiirle ilgilenenler, kendisini araştırmakta ve hakkında daha fazla bilgi sahibi olmak istemektedir. Dünyanın Bütün Çiçekleri, şairin en çok okunan şiirlerinden biridir. Ceyhun Atuf Kansu Dünyanın Bütün Çiçekleri şiiri sözleri ve incelemesi konuları şair hakkında daha fazla bilgi edinmek isteyenlerin gündemindedir.
Dünyanın Bütün Çiçekleri, şair, yazar ve doktor Ceyhun Atuf Kansu'nun en bilinen ve sevilen şiirleri arasındadır. Şiirlerinde genellikle yalın bir dil kullanan ve Anadolu'yu, köyü konu edinen şair, Türk edebiyatında en çok okunan şairlerden biri olarak yer almaktadır. Ceyhun Atuf Kansu Dünyanın Bütün Çiçekleri şiiri sözleri ve incelemesi konularının gündemde olması, şairin hala en sevilen şairlerden biri olmasından kaynaklıdır.
Dünyanın Bütün Çiçekleri Şiiri Sözleri
Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
Bütün çiçeklerini getirin buraya, Öğrencilerimi getirin, getirin buraya, Kaya diplerinde açmış çiğdemlere benzer Bütün köy çocuklarını getirin buraya, Son bir ders vereceğim onlara, Son şarkımı söyleyeceğim, Getirin, getirin...ve sonra öleceğim.
Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,
Kir ve dağ çiçeklerini istiyorum, Kaderleri bana benzeyen, Yalnızlıkta açarlar, kimse bilmez onları Geniş ovalarda kaybolur kokuları... Yurdumun sevgili ve adsız çiçekleri Hepinizi, hepinizi istiyorum, gelin görün beni, Toprağı nasıl örterseniz öylece örtün beni.
Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,
Afyon ovasında açan haşhaş çiçeklerini Bacımın suladığı fesleğenleri, Koy çiçeklerinin hepsini, hepsini, Avluların pembe entarili hatmisini, Çoban yastığını, peygamber çiçeğini de unutmayın, Aman Isparta güllerini de unutmayın Hepsini, hepsini bir anda koklamak istiyorum. Getirin, dünyanın bütün çiçeklerini istiyorum.
Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,
Ben köy öğretmeniyim, bir bahçıvanım, Ben bir bahçe suluyordum, gönlümden, Kimse bilmez, kimse anlamaz dilimden, Ne güller fışkırır çilelerimden, Kandır, hayattır, emektir benim güllerim, Korkmadım, korkmuyorum ölümden, Siz çiçek getirin yalnız, çiçek getirin.
Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,
Baharda Polatlı kırlarında açan, Güz geldi mi Kop dağına göçen, Yörükler yaylasında Toroslarda eğleşen, Muş ovasından, Ağrı eteğinden, Gücenmesin bütün yurt bahçelerinden Çiçek getirin, çiçek getirin, örtün beni, Eğin türkülerinin içine gömün beni.
Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,
En güzellerini saymadım çiçeklerin, Çocukları, öğrencileri istiyorum. Yalnız ve çileli hayatimin çiçeklerini, Köy okullarında açan, gizli ve sessiz, O bakımsız, ama kokusu essiz çiçek. Kimse bilmeyecek, seni beni kimse bilmeyecek, Seni beni yalnızlık örtecek, yalnızlık örtecek.
Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,
Ben mezarsız yaşamayı diliyorum, Ölmemek istiyorum, yasamak istiyorum, Yetiştirdiğim bahçe yarıda kalmasın, Tarumar olmasın istiyorum, perişan olmasın, Beni bilse bilse çiçekler bilir, dostlarım, Niçin yaşadığımı ben onlara söyledim, Çiçeklerde açar benim gizli arzularım.
Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,
Okulun duvarı çöktü altında kaldım, Ama ben dünya üstündeyim, toprakta, Yaz kış bir şey söyleyen toprakta, Çile çektim, yalnız kaldım, ama yasadım, Yurdumun çiçeklenmesi için daima yaşadım, Bilir bunu bahçeler, kayalar, köyler bilir. Simdi sustum, örtün beni, yatırın buraya,
Dünyanın bütün çiçeklerini getirin buraya.
Ceyhun Atuf Kansu Dünyanın Bütün Çiçekleri Şiiri İncelemesi
Dünyanın Bütün Çiçekleri şiiri, Ceyhun Atuf Kansu'ya aittir ve Yanık Hava adlı kitapta yer almaktadır. Ceyhun Atuf Kansu'nun Dünyanın Bütün Çiçekleri adlı şiiri, köy öğretmeni Şefik Sınığ'ın sözlerinden ilham alınarak yazılmıştır. Şefik Sınığ, "Bana çiçek getirin, dünyanın bütün çiçeklerini buraya getirin" diyerek bir dilekte bulunmuştur. Bu sözler, Kansu'nun eserine ilham kaynağı olmuş ve şair, bu içten sözlerden yola çıkarak sade bir Türkçe ile serbest ölçüde bir şiir kaleme almıştır. Şiir, sade bir Türkçe ile serbest ölçüde yazılmış olup sekiz bentten oluşmaktadır. Şair, köy öğretmeninin öğrencilerine olan sevgisini dile getirmektedir.
Şiirin başlangıcında öğretmen, öğrencilerini ve köy çocuklarını son bir ders için etrafında toplamak istemektedir. Öğrencilerini çiğdemlere benzetmektedir ve son bir şarkı söylemek arzusundadır. Çiçekler, burada öğretmenin öğrencileri ve onun hayatında önemli yer tutan değerler olarak sembolize edilmektedir. Kaderi kendine benzeyen çiçekleri, yani yalnızlıkta açan ve kimse tarafından bilinmeyen çiçekleri istemektedir. Öğretmen, Anadolu'nun zorlu şartlarında köy çocuklarına eğitim vermeye çalışan bir bahçıvan olarak tasvir edilmiştir. O, emekle ve sevgiyle öğrencilerini yetiştirmiştir. Öğretmen, ölümünden sonra bile çiçeklerle çevrili olmak istemektedir. Şiir boyunca öğretmenin ölümsüzlük arzusu dile getirilmektedir. Öğrencileri ve yetiştirdiği çiçeklerle anılmak ve hatırlanmak istemektedir. Şiir, sade ve anlaşılır bir dille yazılmıştır. Şiir, hem bir öğretmenin fedakârlığını hem de onun ölümünden sonra bile hatırlanma isteğini dile getirmektedir. Şiir, aynı zamanda öğretmenlerin toplum üzerindeki etkisini ve emeklerinin kalıcılığını da vurgulamaktadır.
