Hamdım Piştim Yandım Ne Demek? Mevlana’nın Hamdım Piştim Yandım Sözü Ne Anlama Gelir?
Hamdım piştim yandım ne demek gibi bir soru ile araştırma yapmak isteyenler; genellikle Mevlana ve tasavvuf felsefesi ile alakalı konulara ilgi duyan kişiler oluyor. Mevlana’nın bir nevi insanlık statülerini ve basamaklarını özetlemiş olduğu hamdım piştim yandım sözü, günümüzde dahi halen ağırlığını ve anlamını koruyarak, her alanda kullanıma uygun. Peki ya, Hamdım Piştim Yandım ne demek? Sizler için derledik...
Hamdım piştim yandım ne demek konusu ile ilgili olarak; gerek dini, gerek tarihsel, gerek ise felsefi açıdan pek çok yaklaşım bulunsa da, en belirgin açıklamalar Mevlana'nın yaklaşımı ve hayatı ile anlaşılabilmektedir. Bu sebeple de Hamdım piştim yandım sözü kime ait üzerine sıklıkla araştırma yapılmaktadır. Dilerseniz, Tasavvufta yanmak ne demek birlikte öğrenelim...
''Hamdım Piştim Yandım'' Sözü Ne Demektir?
Mevlana Celaleddin Rumi; nefsin arzularından, isteklerinden ve kendisiyle hesaplaşmaya yanaşmayan kişinin olgunlaşamayacağını ifade etmektedir. "Hamdım, piştim, yandım" beyanı, tasavvufi manada olgunlaşmak adına türlü aşamalar neticesinde ortaya çıktığını güzel ve net bir biçimde ifade etmektedir. İnsan evvelinden bilgiden yoksun, her şeyden habersiz ve toy bir şekildedir. Süreç ile olgunluk basamaklarını teker teker çıkar. Buna göre; bilgiden yoksun, yani ham durumdayken, nefsine galip gelerek ve yükselerek pişer, yanar ve de son olarak olgunlaşır.
Mevlana Celaleddin Rumi'nin ''Hamdım Piştim Yandım'' Sözü Ne Anlama Gelmektedir?
Pişmek, mecaz anlamda olgunlaşma durumunu açıklamaktadır; yanmak ise daha üst bir aşamadır. Yakıcılık da; klasik şiirin mecaz açıklamalarının içerisinde ve tasavvufi sembolizm olgusu içerisinde aşk durumunun sıfatlarından bir tanesi olarak bilinmektedir. Manevi gelişimini özet ile ''Hamdım, piştim, yandım'' olarak anlamlandıran ve açıklayan Mevlana, Mesnevi'nin 9. beyti içerisinde, Kâmil İnsan'ın yüreğine ateşin, yani aşkın düşüverdiğini belirterek ''kimde o ateş yok ise, o yok olsun!'' demiştir. Ayrıca bu söz bütünü; Mevlana Celaleddin Rumi'nin ''Tasavvufi'' yolundaki ilerlemesini, gidişhatını ve tasavvufi basamakları geçişini göstermektedir. Özetle; ''Hamdım'' derken; tasavvufi bakımdan herhangi bir olgunluğun yahut bilginin olmadığını belirtir Mevlana. ''Piştim'' derken; yaşanmışlıklar ile ve bilgiler ile nefsinin taleplerine dur diyebilerek, tasavvufi aşamaları geçtiğini belirtmiştir. Ve ''Yandım'' derken; Tasavvufi manada artık yaradan aşkı ve sevdası ile hemhal olunduğunu ve yüreğinin Allah aşkı ile yandığını belirtmektedir.
