Milli Edebiyat Dönemi Şiir Özellikleri - Milli Edebiyat Dönemi Şiir Örnekleri Ve Şairleri

Milli Edebiyat dönemi şiir özellikleri kesinlikle kendine has üslup ve yöntemleriyle değerli bir dönem olmuş ve Türk Edebiyatı tarihinde önemli bir yer edinmeyi başarmıştır. Milli edebiyat dönemi şairleri son derece bilgi birikimi yüksek, önemli şahıslardan meydana gelmektedir. Onların oluşturduğu milli edebiyat şiiri özellikleri de kesinlikle edebi değeri yüksek ve araştırılmaya değer konuların başında gelmektedir. İşte milli edebiyat dönemi şiir özellikleri…

Milli Edebiyat Dönemi Şiir Özellikleri

Milli Edebiyat dönemi 1911-1923 seneleri arasında popülerlik kazanmış bir edebiyat akımıdır. Edebiyattaki gelişmeler ülkenin gelişmelerinden bağımsız değildir. Bu dönemde Osmanlı İmparatorluğu'nun çöküş zamanları yaşanmış ve milli mücadele verilmektedir.

Edebiyatçılar da milli mücadeleden etkilenerek kalemlerini bu konuda söz söylemek için kullanmışlar ve bu da doğrudan edebiyat aracılığıyla gerçekleşmiştir. Tarih ve edebiyat birbirinden ayrılmaz iki unsurdur. Tarihte yaşanan olaylar edebiyatın doğrudan konusu olarak her tarihte yaşananı kendi üslubuyla kayda geçmiştir.

Türk Milletinin milli bir bilince kavuşmasıyla paralel gelişen Milli Edebiyat hem milli duyguları yansıtmış hem de Türkçe'nin önemini her fırsatta vurgulamıştır. Milli Edebiyatta Türkçenin doğru kullanımına önem verildiğini görmek mümkündür. Ayrıca Milli Edebiyat döneminde şiirden Farsça ve Arapça kelimeler atılarak edebiyata daha milliyetçi bir bakış açısı getirmişlerdir.

Milli Edebiyat Şiiri Özellikleri

Milli Edebiyat şiirinin genel özellikleri aşağıda sıralandığı şekildedir.

1. Yeni bir şiir anlayışı: Milli Edebiyatın edebiyat gündemini oluşturması ülkede yeni bir şiir anlayışının gelişmesine sebep olmuştur. Yeni bir şiir anlayışına önderlik eden isimler Ahmet Haşim, Yahya Kemal Beyatlı ve Ziya Gökalp gibi şairlerdir. Bunlar yeni şiirin öncü isimleridir. Çok daha özgün bir dil ile milli duygular ifade edilir ve Batı Edebiyatı'ndan etkilenilmiştir.
2. Türkçe'nin şiirde yer edinmesi: Milli Edebiyat döneminde sade ve anlaşılır bir dil kullanılarak şairler edebi eserlerini ortaya koymuş ve bunu yaparken de Arapça ile Farsça gibi kelimeleri şiirlerine dahil etmemeyi, bunlar yerine Türkçe kelimeleri kullanmayı tercih etmişlerdir.
3. Roman ve Hikâye: Milli edebiyat döneminde tek gelişen şey şiir olmamıştır, aynı zamanda Roman ve Hikâye de son derece kuvvetli bir gelişim sergilemiştir. Özellikle Ömer Seyfettin, Yakup Kadri Karaosmanoğlu ve Halit Ziya Uşaklıgil gibi yazarlar bu türün gelişmesine katkıda bulunmuşlardır.
4. Milli Bilinç: Milli Edebiyat Döneminin en büyük özelliklerinden biri de milli bilincin gelişmesi ve geliştirilmesidir. Osmanlı İmparatorluğu'nun çok zor günlerden geçtiği bir dönemde ortaya çıkan milli edebiyat halka milli bir bilinç aşılama çabasındadır. Bu doğrultuda da Türklerin tarihine, kültürüne ve milli değerlerine devamlı surette atıfta bulunulur.
5. Halk Edebiyatı ile Halk Şiiri: Milli Edebiyat döneminde halkın dili ve dertleri ön plana çıkar. Milli edebiyatın temel özelliklerinden olan Halk Edebiyatı ve Halk Şiiri, halk hikayeleri, masallar ve destanlar ile milli edebiyat döneminde güçlü bir yer edinmeyi başarmıştır.

Milli Edebiyat Dönemi Şairleri

Başlıca Milli Edebiyat Dönemi Şairleri aşağıda sıralandığı şekildedir.

• Mehmet Emin Yurdakul,
• Ziya Gökalp,
• Yahya Kemal,
• Faruk Nafiz Çamlıbel,
• Ahmet Hamdi Tanpınar,
• Necmettin Halil Onan,
• Necip Fazıl Kısakürek,
• Ali Canip Yöntem,
• Yusuf Ziya Ortaç,
• Kemalettin Kami Kamu,
• Mithat Cemal Kuntay,
• Ömer Bedrettin Uşaklı,
• Salih Zeki Aktay,
• Halide Nusret Zorlutuna,
• İhsan Raif Hanım,
• Ali Mümtaz Arolat,
• Orhan Seyfi Orhon.

Yukarıda sıralanmış olan milli edebiyat dönemi şairlerinin çoğu hem Türk şiiri hem de Türk tarihi açısından önemli kişilerdir. Bu isimlerin çoğu şair olmanın yanında önemli birer düşünür olma özelliği de taşırlar.

Sabah.com.tr Uygulamamızı İndirin

Uygulamalara Özel Ayrıcalıkları Keşfedin!