Potsdam Konferansı İle SSCB Hangi Devlete Karşı Savaşmayı Kabul Etmiştir, Hangi Kararlar Alınmıştır?
II. Dünya Savaşı’nın sonlarına yaklaşıldığında, dünyanın büyük güçleri savaş sonrası düzeni şekillendirmek için bir araya gelmeye başladılar. Bu toplantıların en önemlilerinden biri, Temmuz 1945’te Almanya’da düzenlenen Potsdam Konferansı idi. Bu konferansa katılan liderler, savaşın ardından küresel barış ve istikrarı sağlamayı hedefliyordu. Potsdam Konferansı ile SSCB hangi devlete karşı savaşmayı kabul etmiştir, hangi kararlar alınmıştır gibi sorular bir araştırma konusudur.
Konferansa, "Üç Büyükler" olarak adlandırılan ABD Başkanı Harry S. Truman, Birleşik Krallık Başbakanı Winston Churchill (daha sonra Clement Attlee) ve Sovyetler Birliği lideri Josef Stalin katıldı. Özellik ile Churchill ve Roosevelt'in yerini Truman ve Attlee gibi yeni isimlerin alması, bu toplantıyı diğerlerinden ayırıyordu. Bu yüzden birçok kişiPotsdam Konferansı ile SSCB hangi devlete karşı savaşmayı kabul etmiştir, hangi kararlar alınmıştır gibi soruların cevabını öğrenmek ister.
Potsdam Konferansı İle SSCB Hangi Devlete Karşı Savaşmayı Kabul Etmiştir, Hangi Kararlar Alınmıştır?
Potsdam Konferansı'nda Sovyetler Birliği, Japonya'ya karşı savaşa katılmayı taahhüt etti. Bu karar, ABD ve İngiltere'nin yoğun çabaları sonucunda alındı. Daha önce Yalta Konferansı'nda SSCB, savaşın Avrupa cephesinin sona ermesinden yaklaşık üç ay sonra Japonya'ya savaş açacağını belirtmişti. Potsdam'da ise bu karar kesinleşti ve SSCB, 8 Ağustos 1945'te Japonya'ya karşı savaş ilan ederek taahhüdünü yerine getirdi. Bu müdahale, Uzak Doğu'daki savaşın sona ermesine katkıda bulunurken, aynı zamanda bölgedeki Sovyet nüfuzunu artırdı.
Potsdam Konferansı'nda alınan kararlar şu şekilde;
1. Almanya'nın Yönetimi ve Geleceği
Almanya'nın savaş sonrası durumu konferansın ana gündem maddelerinden biriydi. Bu bağlamda şu kararlar alındı:
• Dört İşgal Bölgesi: Almanya, ABD, Birleşik Krallık, Sovyetler Birliği ve Fransa tarafından dört işgal bölgesine ayrıldı. Berlin ise bu dört güç arasında ortaklaşa yönetilecekti.
• Silahsızlandırma: Almanya'nın askeri gücünün tamamen yok edilmesi kararlaştırıldı.
• Nazizmin Tasfiyesi: Nazi rejiminin tüm kalıntılarının ortadan kaldırılması ve savaş suçlularının yargılanması konusunda uzlaşıldı.
• Ekonomik Reform: Almanya'nın sanayi kapasitesinin barışçıl amaçlarla sınırlı tutulması ve savaş sonrası ekonomisinin tarıma dayalı bir yapıya dönüştürülmesi öngörüldü.
• Sınır Düzenlemeleri: Polonya'nın batı sınırlarının Oder-Neisse Hattı boyunca genişletilmesi kararlaştırıldı.
2. Japonya'ya Karşı Tutum
Potsdam Konferansı'nda, Japonya'ya savaşın sonlandırılması için teslim olma çağrısında bulunulan Potsdam Bildirgesi yayınlandı. Bu bildiride, Japonya'nın koşulsuz teslimiyetini kabul etmesi gerektiği ve aksi takdirde büyük bir yıkımla karşı karşıya kalacağı vurgulandı. Japonya'nın bu çağrıyı reddetmesi, ABD'nin Hiroşima ve Nagazaki'ye atom bombası atması ile sonuçlandı.
3. Doğu Avrupa ve Polonya'nın Durumu
Polonya'nın doğu sınırları Curzon Hattı'na, batı sınırları ise Oder-Neisse Hattı'na çekilerek Almanya'dan toprak kazandı.
Sovyetler Birliği'nin Doğu Avrupa üzerindeki nüfuzunu artırmasına olanak tanıyan bir yapı oluştu. Stalin, bu bölgelerdeki komünist rejimlerin kurulmasına zemin hazırladı.
4. Savaş Suçluları ve Tazminatlar
Nazi liderlerinin savaş suçlarından yargılanması için Nürnberg Mahkemeleri düzenlenmesi kararlaştırıldı.
Almanya, savaş tazminatları ödeyecekti. Bu tazminatlar, özellik ile Sovyetler Birliği ve Polonya gibi en çok zarar gören ülkelere aktarılacaktı.
5. SSCB'nin Japonya'ya Savaşa Katılması
Sovyetler Birliği, savaşın Avrupa'da sona ermesinden sonra Japonya'ya karşı savaş açmayı kabul etti. Bu karar, Uzak Doğu'daki savaşın daha hızlı sona ermesini sağladı. Sovyetler, bu katılımın karşılığında Mançurya'da demiryolları ve bazı limanlar üzerinde haklar kazandı.
6. Barış ve İşbirliği İlkeleri
Konferansın genel havasında savaş sonrası dünyada barışın sağlanması ve işbirliğinin artırılması öncelikli bir hedef olarak sunuldu. Ancak ideolojik farklılıklar nedeni ile bu hedefler uzun ömürlü olmadı.