Erdoğan 'Aynı' şarkısını tarifle istemiş

Oradaki Hacıbey Çayı'nın suyunu köylülerimizle çok paylaşmışlığım vardır ki 'Aynı sudan içmişiz biz' oradan gelir.

Müzisyenlik ne zaman başlıyor?

Amasyalıyım. Amasya çok musikişinas bir şehirdir. Daha ilkokul talebesiyken hatırlıyorum radyoda klasik Batı müziği çalardı. "Orada ne çalıyor, bu ne sesi" diye sorardım. Enis Batur'un dediği gibi beni de müzikle ilgili merak böceği ısırmış demek ki. Bu da Allah vergisi bir şey.

Nasıl bir aileden geliyorsunuz?

Rahmetli dayım da keman çalmak istermiş ama dedem "İnce hastalık yapar" deyince vazgeçmiş. Anacığımın ilkokul tahsili bile yoktur, babam Karayolları'nda işçiydi. Ama annem sağ olsun, müzikle meşgul olmam çok hoşuna gittiğinden küçücükken bana imkânsızlıklarımıza rağmen mandolin, mızıka, akordeon almıştı. Sonra, Kuleli'deyken okul orkestrasında klavye çalmaya başladım. Harp Okulu'na geçtiğimde arkadaşlarım doğum günü hediyesi olarak bir ut hediye ettiler. Rahmetli Selahaddin Altınbaş'la tanıştım, 'Silemezler gönlümden'in bestecisi, meslekte çok temel başlıklar öğretti bana. Mızrabım da onun hediyesidir.

Sizi niye Kuleli'ye göndermişler, ailenizde asker var mı?

Yok. Ama mahalleden bir arkadaşım orada okurdu, ben de heves ettim. Anacığım da Anadolu kadını işte; bir yanda da fukaralık endişesi. İyi eğitim alayım istemiş. Kuleli'nin imtihanına girdim, kazandım. Sonra Mekteb-i Harbiye. Amcam, ki yüksek bürokrattı, öyle demişti: Evlat üç mektep vardır: Harbiye, Mülkiye, Tıbbiye... Ailemiz de neredeyse bu üç mekteptendir.. Okullarım sayesinde çok ciddi yüksek matematik eğitimi aldım. Bunların gelişimime çok büyük faydaları oldu. Düzenli ve dahası kararlı çalışma disiplini edindim ve çok zor şartlarda bile çalışabilmeyi öğrendim. İnatçıyımdır da zaten. Einstein'ın bir sözü var; posta pulu gibi olun der. Yapışın zarfa, adrese varmadan ayrılmak yok. Ben de hayata öyle bakarım. Adam gibi sev, adam gibi uğraş. Yani aslında o açılardan çok asker ruhluyum ama askeriyeye ait hissedemedim kendimi ya da bazıları hissettirmediler.