EMRE AKÖZ

Hem sevdiğim, hem de aklına, fikrine, bilgisine güvendiğim bir arkadaşım, "Yaa, bırak bu rüyaları müyaları" demez mi...
Tepem attı! Saydım, döktüm:
ABD'den Japonya'ya dünyanın dört bir yanında bilim adamları rüyaları nörolojik ve bilişsel açıdan araştırıyor.
Psikanalizciler rüyaların bilinçaltı ile ilişkisi hakkında çalışıyor. Bir insanı anlamada rüya analizleri önemli ip uçları sağlıyor.
Antropologlar değişik toplumlardaki rüyaları derliyor, birbiriyle karşılaştırıyor.
Bu kadar bilim adamı aptal da, sen mi akıllısın? Onlar araştırınca iyi, ben bu araştırmaları konu edince kötü.
Arkadaşım itiraz etti: "<ı>İyi <ı>ama <ı>sen <ı>bu <ı>dizide <ı>rüya <ı>tabiri <ı>yapmıyor <ı>musun?"
Bunu işitince daha da kızdım! Biraz abartarak, "Tersine" dedim, "ben rüya tabiri kitaplarına düşmanım!" Niye böyle dedim? Çünkü "<ı>ağaç <ı>gördünse <ı>şu <ı>demek, <ı>yılan <ı>gördünse <ı>bu <ı>demek" diye rüyalara 'endeks' mantığıyla yaklaşılmasına her zaman karşı oldum.
Çünkü senin rüyana giren 'dikenli gül çiçeği', Gülay adlı sevgilinle arandaki sorunları simgelerken, aynı çiçek benim rüyamda acıların sonucu ulaşılan sevince işaret edebilir. Dolayısıyla bir kişinin bu tür 'tabir' kitaplarıyla rüyasını anlamaya çalışması beyhude bir çabadır.
'Rüya analizi' ile 'rüya tabiri' arasında dağlar vardır. Kıyaslanamaz bile! Bunları söyleyince arkadaşım "<ı>Pardon <ı>yanlış <ı>anlamışım" deyip gitti. Ancak o bile böyle düşündüğüne göre bir yerde hata yapıyoruz ama nerede?