EMRE AKÖZ

Okullardaki ve okul civarındaki şiddet olayları, yaralamalar, hatta cinayetler gündeme geldiğinden beri bazı okurlarımız benzeri mesajlar göndermeye başladı. Soruyorlar: "Bu tip olaylar neden imam hatiplerde ya da Fethullah Gülen'in izinden gidenlerin açtığı okullarda olmuyor?"
Bu köşeyi sürekli okuyanlar hatırlayacaktır. Geçen yıl özetle şöyle demiştim: "Göç durmayacak... Büyük kentlerin nüfusu artmaya devam edecek... Ancak bu insanların metropol hayatına uyum sağlaması ve daha da önemlisi uygun bir iş bulması zaman alacak... Dolayısıyla suç oranında (hırsızlık, kapkaç vs.) ve şiddette artış meydana gelecek... Değerler ve gelenekler erozyona uğrayacak... Bu gerçeği kabul ederek çözüm üretmek gerekiyor."
Bunları tartışmaya çalışırken de konu İslami gruplara, özellikle de Nurcular'a gelmişti.
O alanda da şöyle demiştim: "Bir sivil toplum örgütü gibi davranan Nurcu gruplar, yukarıda sözünü ettiğimiz sorunlar karşısında işlev kazanabilir. Sevseniz de sevmeseniz de, sadece dindar değil, ahlaklı ve disiplinli gençler eğiten bu gruplar giderek artan şiddete ve suça karşı engel oluşturabilir." Bu fikrimi sadece yazmadım, bazı konferanslarda yüzlerine karşı da söyledim. Hatta itiraz edenler oldu: " <ı>Ne <ı>yani, <ı>toplumsal <ı>sorunlara <ı>karşı <ı>bizi <ı>mi <ı>kullansınlar? "
Halbuki ben olaya 'siyasi' ( <ı>ne <ı>yapılmalı, <ı>kim <ı>yapmalı ) açıdan değil, 'sosyolojik' ( <ı>kitlesel <ı>açıdan <ı>ne <ı>oluyor, <ı>nasıl <ı>ve <ı>neden <ı>oluyor ) açıdan bakmaya çalışırım: Yani ortada bir ' <ı>görev' yükleme değil, ' <ı>kendiliğinden' oluşan bir gerçek var.
Din ve ahlak konusunda hassas olan çevrelerde yaşayan gençler, şiddetten ve suçtan, diğer akranlarına oranla uzak duruyor. Sanırım bu da okurlarımızın sorusuna cevap oluşturuyor.