HAŞMET BABAOĞLU

Binlerce yıl birbirimize muhtaçtık...
Çevremizde kanıyla canıyla insanlar olmadan yaşayamazdık...
Şimdi oyuncaklarına tutkuyla bağlı bir çocuk gibi bilgisayarlara, cep telefonlarına, dijital ağlara ve sanal iletişime muhtacız...
İtiraf etmekten kaçınsak da, gerçek kişiler (en yakınlarımız bile) yavaş yavaş bir yük olup çıkıyorlar.
Sonra bazıları kalkıp hâlâ "İnsan hep aynı insan" diyor...
Gülüyorum içimden...
Hüzünleniyorum sonra...
Keşke haklı olsalar ama "dünyadan" haberleri yok!

***

Dijital teknoloji, çomağını insanın en derinlerine kadar sokuyorsa...
İnsanın yarı android olma ihtimalinden basit bir şey gibi konuşuluyorsa...
Ergenler bütün bunları sıradan şeyler gibi konuşuyorlarsa...
Olup bitenlerin sadece teknolojik bir dönüşüm olduğunu düşünmek aptalca bir aldanış demektir.

***

20. yüzyılda kurulmuş dünya sisteminin yıkılmak üzere olduğundan bahsediyorlar.
Doğru!
Lakin sadece o kadar mı?
Binlerce yıllık insan yaşamı kökünden değişmek üzere değil mi?
Düşünelim, derim...

***

Markette dolaşıp neler var, neler yok diye bakıyorum...
Sağlıklı beslenme rafları artık meyve, sebze bölümünden daha geniş. (İnşallah bu manzara taze sebze, meyve için tehlike çanları anlamına gelmiyordur.)
Kuru yemiş ve atıştırmalık bölümü upuzun, orada takılıp kalıyorum.
O da ne?
Paketlerin üzerinde şöyle yazıyor:
"Şeftali tadında hurma." Hemen yanındaki paketlerde de "yeşil elma tadında hurma" yazıyor.
Niye?
Hurma yiyeceklerse, neden kendi tadında yemiyorlar?
Yeni nesil atıştırmalıklarmış...
Düşünüyorum da...
Sosyal medyada verdiğimiz izlenimler öyle...
Hepsinin hakikati kayıp, bildiğimiz tek şey aroması...
Atıştırmalık tanışıklıklar...

***

Instagram'da sürekli "Kimse özgürlüğüme dokunamaz", "İrademi seveyim", "İstersem, olur" türünden yazıların eşliğinde pozlar veren insanlar görüyorum...
Tamam! Bir vitrin dekorasyonu bu...
Fakat yine de geçin bunları arkadaşlar!
Özgür olsanız lafını etmek aklınıza bile gelmez...
İradeniz sağlam olsa, sistemin içinde üç beş başarı(!) ve beğeni için çırpınmazsınız...
Hepimiz dökülüyoruz aslında...
Arzularımız taklit, her yanımız endişe...
Havası yapılacak çok bir şeyimiz yok, geçin bunları, azıcık sakin olalım yeter!