YÜKSEL AYTUĞ

Yaş aldıkça mızmızlanan huysuz bir ihtiyar gibi görünmek istemem ama müzik piyasasının rezil hali beni her geçen gün biraz daha endişelendirip umutsuzluğa sevk ediyor.
Piyasa şarkılarının sözlerindeki yüzeysellik, ritmin melodiyi ezmesi, küfre varan sokak argosunun "güfte" diye kullanılması, şiddet ve teşhirciliğin tema olarak öne çıkarılması, sahne şovu diye her türlü rezilliğin fütursuzca sergilenmesi beni çok rahatsız etmeye başladı.
Ne yazık ki müzik sanatı dışında her türlü olumsuzluğa hizmet eden bu yeni "sirkin" baş müşterisi çocuklar. Asıl onlar için endişeleniyorum.

Peki neden böyle oldu?
Sebebi belli: Para kazanmak isteyen herkes "algoritmalara" oynuyor da onun için. Ne yazık ki dünyayı artık algoritmalar şekillendirip yönetiyor. Gezegeni tek elden yönetmek isteyenler açıkça bizim algılarımıza talipler. Çünkü onu şekillendirmenin ve yönlendirmenin yolu algoritmaları huni gibi kullanmaktan geçiyor.
Özetle, dünyamız artık tamamen bu yeni sistemin boyunduruğu altına girdi. Müzikte algoritmalara oynamak ise ruhunu şeytana satmanın dijital yolu...
Bu yorum için seçtiğim tema fotoğrafı pop Hande Yener'in son sahnesinden. Sanırım anlatmak istediğimi, bunca laftan daha iyi ifade ediyor.

Tam da bunu istiyorlar
Eminim siz de pek çoğumuz gibi kaygılı, kuşkucu, neye inanacağını bilemeyen, her an aldatılmaya karşı teyakkuz durumuna geçmiş, huzursuz bir ruh hali içindesiniz.
Çünkü yapay zeka hayatımıza girdi gireli "aldatılmak" baş kaygımız haline geldi.
Eskiden sadece iki kutup vardı. Bir şey ya gerçekti, ya değildi. Yapay zeka yüzünden hayatımıza üçüncü bir tanım girdi: Gerçek gibi...
Eskiden sanal medyadaki sevimli kedi videolarına sadece gülerdik. Şimdiyse gülmeden önce kuşkuya kapılıyoruz: "Acaba yapay zeka ile mi yapılmış?.."
Öyle ki; yapay zeka ile değiştirilen görüntüler, algı ve tercihleri değiştiriyor, dünyanın önemli ülkelerindeki seçim sonuçlarını etkiliyor.
İnsanoğlu artık neye inanacağını şaşırmış durumda. Aslında gölgedekilerin asıl istediği tam da bu. Hiçbir şeye inanmayan, güvensiz, şüpheci, huzursuz, topluca kaygı bozukluğuna uğramış ve bu nedenle "robotlaştırılmaya" uygun hale getirilmiş bir insanlık.
Artık geleceğimizin sadece iki seçeneği kaldı: Ya robotlar insanlaştırılacak ya da insanlar robotlaşacak.
Hani derler ya, iki ucu...

Ağlamayanlar utansın!
Önceki gün A Haber'de İsrail'deki seçimlerden son gelişmeler ekrana taşınıyordu. Aynı anda ekrana İsrail'in Gazze'de katlettiği masum bebeklerin görüntülerinin yer aldığı son derece dokunaklı bir klip geldi.
Gazze saldırısının başından beri en yüksek perdeden, en yüksek tondan tepki koyan sunucu Cansın Helvacı bu görüntülerin ardından daha fazla dayanamadı ve canlı yayında gözyaşlarına boğuldu. Bir yandan gözyaşlarını silip diğer yandan defalarca izleyicilerden özür diledi.
Lütfen özür dileme sevgili Cansın kardeşim. Asıl bu görüntüler karşısında ağlamayan, yüzünü çeviren, üç maymunu oynayanlar ağlasın!

Şeref kürsüsü
İnsanlık, yangından kaçarken kedi yavrusunu da kurtaran şu köpekten biraz ilham alır mı acaba?

Zap'tiye
Gucci'nin "Elim kombiyi açmaya gitmiyor" adlı kreasyonu.

Ne demiş?
"Eğer ışık, sesten hızlıysa, nasıl oluyor da trafik ışıklarında yeşilden önce korna sesi duyuyoruz?" (Sanal medyadan)