TUBA KALÇIK

Demokrasi, insan hakları, eşitlik, özgürlük söylemini ağzından düşürmeyen Avrupa'nın son hali ortada. Batı dünyası, kendi sokaklarında yaktığı ateşin dumanı ile mücadele eder hale geldi. Fransa'da eğitim politikalarına yönelik başlayan protestolar ülke geneline yayıldı. Şiddetli protestoların yaşandığı Fransa'da iş yerleri yağmalandı, kamu malı, mağazalar büyük zarar gördü. Binlerce kişi gözaltına alındı, bazı yerlerde sokağa çıkma yasağı ilan edildi.
Şunu öncelikle belirteyim; hiçbir sorun şiddet, yağma veya kamu malına zarar vererek çözülmez.

Bunu tasvip etmek mümkün değil. Ancak bugün Fransa sokaklarında yaşamalar bize Avrupa'nın diğer yüzünü gösteriyor. Herkese 'eşitlik', 'hak', 'adalet' dersi veren Batı, bugün yok saydığı, gettolara sıkıştırdığı insanların öfke patlamasının faturasını ödüyor. Fransa'da başlayıp diğer Avrupa ülkelerine de sirayet eden bu sosyal krizin temelinde 'ekonomik ve sosyal' eşitsizlik yatıyor. Avrupa, parıltılı vitrininin arkasındaki bu sorunla artık yüzleşmek zorunda kaldı. Gettolarda yıllardır yok sayılan insanlar artık bu düzene isyan eder hale geldi.

AVRUPA BÜYÜK ÇIKMAZDA
Aynı şehirde yaşayıp, aynı haklara sahip olamamanın öfkesi bu... Bir tarafta refahın, eğitimin ve fırsatların yoğunlaştığı mahalleler; diğer tarafta yoksulluğun ve sosyal dışlanmanın kuşaktan kuşağa aktarıldığı bölgeler... Başta Fransa olmak üzere Avrupa ciddi bir açmaz içinde. Sömürgeci geçmişinin izlerini taşıyan Batı, bugüne kadar yok saydığı ve şehrin çeperlerine ittiği bu insanların taleplerini artık duymak zorunda. Büyük büyük laflar edip, kendi dışındaki ülkeleri eleştirmeye, millete insan hakları dersi vermeye benzemez bu durum. Başkalarının kusurlarını büyütüp, kendininkileri görmezden gelerek evrensel değerlerin savunuculuğunu yapamazsın. Kendi iç dinamiklerine körleşip, diğer ülkeleri her fırsatta eleştirenlerin geldiği durumu görüyoruz işte..
Avrupa, yıllardır toplumsal alana ektiği rüzgarın bedelini fırtına olarak yaşıyor. Fransa'da başlayan bu öfke krizi çok önemli bir soruyu daha gündeme taşıyor aslında.
Avrupa sömürgeciliği gerçekten tarihe mi gömüldü, yoksa ekonomik ve sosyal mirası bir hayalet gibi Avrupa metropollerinin çeperlerinde dolaşmaya devam mı ediyor?