MEHMET TEZKAN

TERÖRİZME karşı uluslararası işbirliği gerekir' cümlesi, artık hiçbir anlam ifade etmiyor.. Her terörist saldırıdan sonra global bir işbirliğinden, global bir karşı duruştan, kararlılıktan söz edilir.. Terörün sınır tanımadığına dair nutuklar atılır.. 'Her ülkenin kendine özgü teröristi vardır' anlayışının soğuk savaş yıllarında kaldığı, bugün terör örgütlerinin de teröristlerin de çokuluslu kimlik taşıdığı sık sık tekrarlanır.. Peki global terörizm söz konusuysa global işbirliği gerekmez mi? Gerekir.. Ama global işbirliği olmaz.. Olamaz.. Neden mi? Terörizm öyle bir nesnedir ki, nasıl bir şey olduğu uzaktan anlaşılmaz.. Terörizmi anlamak için acısını yaşamak gerekir.. Yarattığı tahribatı görmek gerekir.. Önümüzdeki en somut örnek ABD.. 11 Eylül'de öyle bir canı yandı ki, mücadelenin dozajını bile henüz ayarlayamadı.. Terörü durdurma uğruna yaptığı çıkışlar, bazen hem devlet terörü yaratıyor, hem de karşı terörün hayat bulmasına zemin hazırlıyor.. İstemeyerek, bilmeyerek yeni doğumlara gebe bırakıyor.. ABD'ye en çok İngiltere ve İspanya destek veriyor.. Çünkü ikisi de terörün acısını biliyor.. İkisi de terörle çok uzun yıllar mücadele etti. Peki ya diğerleri? İşte bu sorunun yanıtı kocaman bir soru işareti.. Türkiye'nin geçirdiği evreyi gözünüzün önüne getirin.. PKK terörü ile yaklaşık 15 yıl uğraştı.. Bu süre içinde Avrupa ülkelerinden ciddi bir destek gördü mü? Hayır.. PKK'ya karşı global bir işbirliği olmadı.. Tıpkı El Kaide örgütüne karşı olmayacağı gibi.. Bunun iki nedeni var.. Birincisi, yaşamadıkları için idrak zorluğu çekiyorlar.. Onlara uzak geliyor.. Hani 'beni mi bulacak' anlayışı vardır ya.. Hani insan kendisine toz konduramaz ya.. Bunun gibi bir şey.. Sizin hiç evden çıkarken 'Gittiğim mağazada bomba patlarsa ne yaparım' diye düşündüğünüz oldu mu? Veya 'Araba çarpar da ölür müyüm' kaygısıyla yola koyuldunuz mu? Hayır mı? İşte terörü yaşamayan devletler de olaya böyle bakıyor... 'Beni mi bulacak' diye hafife alıyor.. İlgi alanının dışında bırakıyorlar.. İkinci bir neden daha var.. Asıl önemli olan da bu.. Korkuyorlar.. Bir çok ülke, 'Uluslararası mücadeleye destek verirsek, bombalar bizde de patlamaya başlar mı' diye düşünüyor.. Onların başına gelen, bizim de başımıza gelebilir diye ürküyorlar.. Terör örgütlerinin tepkisini çekmemek için, terör örgütlerinin hışmına uğramamak için global işbirliğine tam destek vermiyorlar.. Hedef ülke olmaktan çekiniyorlar.. İşte bu anlayış.. Hem uluslararası işbirliğini engelliyor hem de teröre yardım ve yataklık yapıyor.. Terörün ekmeğine yağ sürüyor.. Geriye sadece 'işbirliği' nutukları kalıyor..