BERCAN TUTAR

Son yüzyılın en kritik sürecinden geçiyor ülkemiz. Aynı vaziyet dünya ve bölgemiz için de geçerli. Haliyle Terörsüz Türkiye ve terörsüz bölge projesi başta olmak üzere ülkemizin Libya'dan Endonezya ve Malezya'ya, Hazar'dan Aden Körfezi ve Afrika Boynuzu'na kadar yayılan tarihi ve doğal coğrafyamızda yaptığı hamleler emperyal merkezlere hafakanlar yaşatıyor.
Türkiye'nin attığı adımlardan dolayı korkuya kapılan sömürgeci güçler histerik tepkilerini bölgemizdeki çıbanbaşları konumundaki İsrail üzerinden gösteriyor. Son olarak Türkiye ve Suudi Arabistan'ın öncülüğünde hayata geçirilmesi planlanan Hicaz Demiryolu projesinin İsrail'de yol açtığı alarmı seyrediyoruz. Ortadoğu'nun ticaret haritasını yeniden şekillendirecek ve Körfez'i Ürdün ile Suriye üzerinden Avrupa'ya bağlayacak olan dev proje emperyalist siyonist hesapları alt üst ediyor.
Bu bağlamda Hicaz Demiryolu projesi ve Mekke Paktı yanında Katar, Suriye ve Irak ile imzalanan yeni güvenlik anlaşmaları her açıdan büyük bir tarihi kırılmaya işaret ediyor. Mekke Paktı ve Suriye'deki halk devrimi ile simgelenen yeni hamleler her açıdan 1913'teki Paris Arap Kongresi'nin rövanşıdır.

***

Arap dünyası yüzyıl önce kurşun askerliğini yaptığı Fransız ve İngiliz projelerinden artık yüz çeviriyor. Zira emperyal Batı, Araplara verdiği hiçbir sözü tutmadı. Özgürlük ve bağımsızlık yerine ekonomik işgal ve manda yönetiminemaruz kaldılar. Şerif Hüsyin'e vaat edilen Halep'ten Aden'e bütün Arap Yarımadası'nı kapsayan büyük krallık yalan çıktı. Arap dünyası küçük devletçikler şeklinde dizayn edildi.
Kuşku yok ki emperyalistlerin hedefi Araplara özgürlükten ziyade Osmanlı'nın zayıflatılması ve parçalanmasıydı. Zira Osmanlı Devleti tasfiye edilmeden bölgeye hâkim olup bölgenin kaynaklarını sömüremeyeceklerinin farkındaydılar. Haliyle Britanya ve Fransa ardından da ABD ve Rusya'nınbağımsızlık ve özgürlük vaatleri birer yalandı.
Arap dünyası başta olmak İslam dünyasının yeni uyanışına liderlik eden Türkiye'yi de dâhil ederek şunu rahatlıkla söyleyebiliriz... Şimdiye kadarki anti-emperyalist gibi görünen Arap ve Türk bilincinin esas trajedisi, Wadah Khanfar'ın ifadesi ile söyleyecek olursak, "Batı sistemi içinde ve onun gözetimi altında doğup gelişmiş olmasıdır…"

***

Khanfar'ın da işaret ettiği gibi 1913'te Paris'te düzenlenen ve statü talep eden Osmanlı Devleti içindeki Arap temsilcilerinin katıldığı konferanstan bugüne kadar Arap dünyasındaki hükümetlerin, toplumsal ve siyasi oluşumların yürüttüğü bütün faaliyetler şu veya bu şekilde Batı ile irtibatlıdır, Batı'nın güdümündedir.
Eski Arap aklı için geçerli olan bu hüküm eski Türkiye'nin jeo-politik refleksleri için de geçerlidir. Ancak bugün yeni bir Türkiye ve yeni bir Arap dünyası var karşımızda. Artık Batı yörüngesinden çıkan bir bölge aklı var.
İşte bu yüzden Türkiye'yi hedef alıyorlar. Zira bu aklın liderliğini ülkemiz yapıyor. Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron'un El Cezire'de katıldığı bir programda yeni Türkiye ile ilgili yaptığı değerlendirme bu yönüyle dikkat çekiciydi. Macron orada "Benim Türkiye ile olan sorunum, Türklerin yayılmacı ve başkalarının işlerine karışmayı seven emperyal karaktere sahip olmalarıdır…" demişti.
Türkiye'nin neo-Osmanlı asabiyeyle teçhizatlı anti-emperyal tavrı Batı'nın ve İsrail gibi taşeronlarının bütün planlarını bozuyor. Macron'un ifadeleri Batı'nın artık demode olan üstenci zihniyetini ve şu an içine yuvarlandığı derin darboğazı açıkça yansıtıyor zaten. Batı, emperyalist tekerlerine çomak sokan Türkiye'den işte bu nedenle çok rahatsız. Fakat ellerinden bir şey gelmiyor. Söylenmek dışında…