Türk televizyon tarihinin efsane yapımlarından Sihirli Annem'in Betüş'ü İnci Türkay, serinin sinema filmi galasında usta sanatçıların ve hayranların bir araya geliş heyecanını paylaştı. Günümüz ekranlarında ve sosyal medyadaki olumsuz figürlerin çocukları akran zorbalığına ittiğini belirten ünlü oyuncu, aile değerlerini koruyan doğru idollere olan ihtiyacı Günaydın yazarı Merve Yurtyapan'a anlattı.
Ünlü oyuncu İnci Türkay, birçok dizi, tiyatro ve sinema projesinde yer aldı. Ancak 2003 yılında Betüş karakteriyle rol aldığı Sihirli Annem dizisiyle çocuklardan büyüklere kadar geniş bir hayran kitlesine ulaştı. Uzun yıllardır tanıdığım İnci Türkay ile Sihirli Annem Periler Okulu filminin galasında buluştuk. Her görüştüğümüzde aynı samimiyet ve doğallıkla birbirimize sarılıyor, sanki dün görüşmüş gibi bir hissiyatla buluşuyoruz, yine öyle oldu.
Tabii galada büyük bir sevgi selinin ortasındaydı. Çünkü o, tüm çocukların Betüş ablası... Etrafını saran çocuklara sarılıyor, hepsiyle tek tek fotoğraf çektirip sohbet ediyor. Biz de bu yoğunluk arasında kuliste buluşup minik bir sohbete dalıyoruz. Ben soruyorum o da tüm samimiyetiyle cevaplıyor...
22 yıl sonra bu ekip buluştuğunda ne hissettiniz?
Hepimiz çok mutlu olduk. Çok duygulandık. Sıcacık bir şey, sanki dün bırakmışız gibi tekrar bir araya geldik. Zaten biz hep konuşan, birbirinin yanında olmaya çalışan bir ekiptik. Hiçbir zaman kopmadık. Tabii filmin başarısı hepimizi daha da gururlandırdı ve ikinci film hemen çekildi. Çok heyecanlıyız. Bu film daha aksiyon, heyecan dolu.
"BİRBİRİNİ SEVEN BİR KADRO"
Bunca yıl geçti ama hâlâ büyük bir ilgi var. Nedir bu işin sırrı?
Bu işin sihri sevgi. Sevgi her şeyin üstünde. Sevgi en büyük birleştirici güç. Sıcaklık, samimiyet, aile, pozitiflik, iyilik, güzellik. Bizim sırrımız samimiyet, sıcaklık, sevgi artı muhteşem bir kadro. Birbirini çok seven, çok eğlenen, çok sıcak bir kadro. Bu da zaten yansıyor. Bütün faktörler birleşti tam doğru zamanda. Polat Bey çok doğru bir iş yaptı. Yıllardır istiyorduk bunun film olmasını.
Sokakta size hâlâ Betüş diye seslenmeleri hoşunuza gidiyor mu?
Ben en başından beri bu işin içindeydim, çok inanmıştım sevileceğine. Nevra abla hiç inanmamıştı, onu ikna edene kadar kaç kere evine gidip dil döktüm. Her yerde söyler 'Beni İnci ikna etti' diye. Tabii 23 yıl bu işin konuşulacağını tahmin edemezdim. Çok sevildi. Beni gören herkes gelip sarılıyor. Hâlâ bana Betüş demeleri, birçok neslin bizi izleyerek büyümesi çok hoşuma gidiyor.
Sizce Betüş'ü çocuklar niye bu kadar seviyor?
Çünkü Betüş iyilik yapıyor. Betüş fedakâr, Betüş doğruyu gösteriyor. Betüş güler yüzlü pozitif. Betüş mucizelere inandırıyor.
Çalışırsan her şeyin olabileceğini ikna ediyor. Hayaller kurduruyor. Daha ne yapsın Betüş yani? Onun için de çok seviliyor. Betüş bu arada çocuklar için de çok iyi bir örnek. Haksızlığa karşı her şeyi doğru dürüst yoldan yapma taraftarı. Sevgi dolu, affedici, şefkatli, anlayışlı, dürüst, sabırlı. Aslında şu an böyle karakterlere ihtiyacımız var.
"DOĞRU İDOLLER LAZIM"
Çocuklar, gençler maalesef ki sosyal medyanın da çok etkisinde kalıyor, olumsuz etkileniyor. Bunların önüne nasıl geçeceğiz sizce?
Şimdi çok tuhaf karakterlere özendiriliyor çocuklar. Hiç olmaması gereken şeyler oluyor ve sonuçlarını da görüyoruz. Hem ekranda, hem sosyal medyada olumsuz karakterleri idol alıyorlar. Bizim tam da bu dönemde daha çok pozitif işlere, aile değerlerini koruyan, savunan, sevgiyi, olumluluğu savunan işlere ihtiyacımız var. Yani sadece toplum olarak değil, dünya olarak çok ihtiyacımız var. Mucizelere inanmamız lazım, olumlu ve pozitif işlere ihtiyacımız var. Bizim her bölümümüzde bir mesaj var. Hep iyilik kazanıyor.
Biz sizi izleyerek büyüyen çocuklarız, birbirimizi seven, birlikte hareket etmekten mutluluk duyan çocuklardık diyorlar. Şimdi birbirini zorbalayan, hatta daha ileri giden durumlar var. Bunlar çok üzücü. Biz sanatçı olarak toplumu iyiyiye güzele düzgün olana yönlendirmek zorundayız.
Kavga, dövüş, bağırış, çığırış izletirseniz onları idol olarak alırlar. Bu olmamalı, önüne geçemeyiz sonra. İnsanların güzel, çalışkan, dürüst, ekmeğini çalışarak hakkıyla, dürüstlükle elde eden figürler görmeye ihtiyacı var. Aile görmeye ihtiyacı var. Bizim yemek sahnelerinde bile sofraya ailece oturup yemek yenirdi. Babadan anneden önce yemeğe başlanmazdı. Eline sağlık denirdi. Bunların hepsi birer mesajdı. Göze sokmadan bunları çocuklara öğretiyorduk.
