Bugün "cam cilt" etkisine ulaşmak için dermo-kozmetik içerikleri, asitleri ve serumları inceliyoruz. Peki ya binlerce yıl önce, saraylardaki o kadınların porselen gibi bembeyaz bir ten için aslında kendilerini yavaş yavaş zehirlediklerini biliyor muydunuz? İşte güzellik tarihinin en karanlık sayfaları...
Antik çağlardan Viktorya dönemine kadar beyaz ten, bir asalet ve lüks göstergesiydi. Güneş altında tarlada çalışmak zorunda olmayan, vaktini saray odalarında, rafine işlerle geçiren aristokrat sınıfın "imza" görünümüydü bu. Ancak doğanın vermediği o beyazlığı elde etmek için laboratuvarlar henüz kurulmamıştı.
Tarihin en popüler ama en ölümcül kapatıcısıyla tanışın: Kurşun. Kadınlar, yüzlerindeki lekeleri gizlemek ve porselen bir parlaklık elde etmek için kurşun içeren bu beyaz pudrayı ciltlerine katman katman sürdüler.
Bu madde zamanla cildi kurutuyor, karartıyor ve saçların dökülmesine neden oluyordu. Kadınlar cildin bozulan yapısını gizlemek için daha da çok kurşun sürüyor, böylece kendilerini yavaş yavaş öldürüyorlardı.
19. yüzyılda pürüzsüz bir ten ve parıldayan gözler için "Arsenik Kompaktları" ve gofretleri satılıyordu. Evet, yanlış duymadınız.
Kadınlar cildindeki kan dolaşımını azaltıp o asil, solgun ve kusursuz "glass skin" efektini yakalamak için arsenik yutuyor ya da bunu losyon olarak yüzlerine sürüyorlardı.
Arsenik içeren kozmetikler cildi anlık olarak lekelerden arındırıyor gibi görünse de, uzun vadede tiroit bezlerini yok ediyor, sinir sistemini çökertiyor ve geriye dönüşü olmayan cilt ülserlerine neden oluyordu.
İtalyanca'da "Güzel Kadın" anlamına gelen Belladonna, aslında ölümcül bir bitki olan Şahmerdan otuydu. Dönemin kadınları, göz bebeklerinin kocaman, derin ve hipnotize edici görünmesi için bu bitkinin özünü gözlerine damlatırlardı.
Göz bebeklerini genişleterek yüze puslu, romantik ve çekici bir hava katan Belladonna, kalp ritmini hızlandırıyor, ışık hassasiyetini zirveye çıkarıyor ve kronik kullanımda kadınları tamamen kör ediyordu.
Antik Mısır'dan Rönesans'a kadar dudakları ve yanakları renklendirmek, cilde o sağlıklı "pembe-kırmızı" tonu vermek için cıva kullanıldı. Canlı ve kalıcı rengi nedeniyle allıkların vazgeçilmeziydi.
Cıva, deri yoluyla hızla vücuda sızıyordu. Sonuç? Dişlerin dökülmesi, diş etlerinin kararması ve en fenası: Akıl sağlığının yitirilmesi.
Antik Roma ve Mısır'da kırışıklıkları önlemek ve cildi gençleştirmek için yüz maskelerinde timsah gübresi kullanılıyordu. Kulağa sadece "iğrenç" gelebilir ancak bu madde barındırdığı bakteriler ve amonyak nedeniyle yüz derisinde enfeksiyonlara, körlüğe ve ciddi kan zehirlenmelerine yol açıyordu.
20. yüzyılın başlarına geldiğimizde bile insanoğlu akıllanmamıştı. Radyum keşfedildiğinde, "karanlıkta parlayan, gençleştiren" kremler, rujlar ve pudralar üretildi. Kadınlar yüzlerine kelimenin tam anlamıyla radyoaktif madde sürüyorlardı.
Tarihin bu karanlık dönemi, modern kozmetik endüstrisinin kurulmasında en büyük ders oldu.
Bugünün kozmetik anlayışı daha güvenli olsa da geçmiş, insanların güzellik adına zehirli maddeler kullandığını ve bedenlerini zorlayan uygulamalara başvurduğunu gösteriyor. İşte tarihte uygulanan ve oldukça tehlikeli sonuçlar doğuran güzellik trendleri…
AŞIRI SIKI KORSELER
Viktorya döneminin ince bel modası, kadınları son derece sıkı korseler kullanmaya yöneltti. Bu korseler nefes almayı zorlaştırıyor, iç organlara baskı yapıyor ve uzun vadede kaburga yapısının bile değişmesine yol açabiliyordu.
AYAK BAĞLAMA GELENEĞİ
Yüzyıllar boyunca Çin'de uygulanan ayak bağlama geleneği, küçük ayakların statü avantajı sağladığı inancına dayanıyordu.
Küçük yaşta başlayan bu işlem kemik kırıklarına, kronik ağrıya ve hareket kısıtlılığına neden oluyordu.
ALEVLERİN ORTASINDA ETEKLER
Viktorya döneminin kabarık elbiselerini oluşturan krinolin iskeletleri, mum ve şömine kullanılan ortamlarda büyük risk yaratıyordu. Geniş eteklerin kolayca alev alması nedeniyle ciddi kazalar ve ölümler yaşandı.
