Brezilya'nın Goiânia kenti, 1987 yılının Eylül ayında modern tarihin en garip ve en korkunç radyolojik kazalarından birine sahne oldu. Her şey, terk edilmiş bir hastanenin enkazında bulunan parlak metal bir silindirle başladı.
FARK EDİLMEYEN DÜŞMAN: SEZYUM-137
İki hurdacı tarafından parçalanan cihazın kalbinde, küçük bir kapsül dolusu sezyum-137 klorür tozu bulunuyordu. Madde, karanlıkta büyüleyici, parlak mavi bir ışık yayıyordu. Hurdalık sahibi Devair Ferreira, bu tozun "kutsal" veya "doğaüstü" olduğunu düşünerek maddeyi arkadaşlarına ve ailesine dağıttı. Çocuklar vücutlarına sürdü, insanlar hayranlıkla izledi.
ZEHİR ŞEHRE YAYILIYOR
Mavi tozun temas ettiği her yer —evler, yiyecekler, otobüsler— saniyeler içinde radyoaktif kirliliğe maruz kaldı. İlk belirtiler olan kusma ve halsizlik, başlangıçta gıda zehirlenmesi sanıldı. Ancak gerçek, bir kadının (Maria Gabriela Ferreira) parçaları bir bez torbaya koyup yetkililere götürmesiyle anlaşıldı.
FATURASI AĞIR OLDU
Yapılan taramalarda 112.000 kişi kontrolden geçirildi. 4 kişi kısa sürede hayatını kaybederken, yüzlerce kişi ciddi radyasyon yanıkları ve kanser riskiyle baş başa kaldı. Şehrin büyük bir kısmı yıkıldı, tonlarca toprak kazıldı ve özel beton sığınaklara gömüldü.
Goiânia, dünyaya nükleer atıkların ne kadar büyük bir "sessiz katil" olabileceğini en acı şekilde öğretti.
