Toplum olarak farkında olmadan yeni bir sınavdan geçiyoruz. Günlük hayatın içinde giderek daha görünür hale gelen bağımlılıklar, yalnızca bireysel bir sorun olmaktan çıkarak toplumsal bir meseleye dönüşmüş durumda. Yüksel Aytuğ, bugünkü köşe yazısında bu önemli sorunu mercek altına aldı.
Topluca müptela bir ülke haline geldik. Sanki 783 bin 562 kilometrekarelik bir AMATEM'in içindeyiz. Tek farkla: Buradaki hekimler de bağımlı...
Oyuncusundan şarkıcısına, futbolcusundan gazetecisine, siyasetçisinden iş insanına kadar hemen herkes bir şeylere bağımlı olmuş.
ORTALIK TOZ DUMAN
En büyük tehdit: Toz ve türevleri... Uluslararası uyuşturucu baronları için eskiden "sevk istasyonu" olarak görülen Türkiye, şimdi en büyük "pazar" haline getirildi. (Neyse ki hayatını uyuşturucu ile mücadeleye ayıran İçişleri Bakanımız Ali Yerlikaya'nın kararlı icraatları ile bu kemikleşmiş sisteme darbe üzerine darbe vuruluyor.)
DİJİTAL DİNAMİT
Alkol ve sigara bağımlılığı ise yıllar içinde aynı odaklar tarafından bilinçli olarak semirtildi. Bir elinde bira şişesi, diğerinde sigarayla Açıkhava'da konser veren şarkıcılarımız oldu mesela. Sigara ve içki firmalarından gizli teşvik almak için filmlerini, dizilerini alkol ve dumanla bezeyen (!) yapımcılar ve senaristler türedi.
Uzun süredir "kontrolsüz" yayın yapan dijital platformlar ile sanal medya servisçileri; kasıtlı olarak uyuşturucu, sigara ve alkolün yanı sıra "oyun" adı altında bahis ve kumarın yaygınlaşmasına çanak tuttular. Giderek hepsi birden "dijital bağımlılığın" yan ürünleri olarak pazarlanmaya başlandı.
İnsanları global olarak yönetmenin en kestirme yolu onları bir şeylere bağımlı kılıp, karakterlerini, iradelerini, inisiyatiflerini ellerinden alarak adeta robot köleler haline getirmektir. Kimini uyuşturucu, kimini alkol ve sigara, kimini de kumar ile kendine bağlayıp "uzaktan kumanda" hattını tamamlayan güç odakları, insanlık adına en büyük kitlesel yıkım için çoktan düğmeye bastılar bile.
ŞİDDETE YOL AÇIYOR
Bağımlılığın son aşaması şiddettir. İstediğini alamayan ya da almakta güçlük çeken her bağımlı, "yoksunluğunu" şiddete başvurarak gidermek ister. Bugün siyasette, trafikte, okulda, spor sahasında maruz kaldığımız şiddetin kökeninde işte bu "yoksunluk" yatıyor.
Sokakta 15 yaşındaki gençler birbirini öldürüyor. Gencecik kızlar, güç zehirlenmesine uğramış kötü insanların göklerde kurduğu genelevlerin gönüllü çalışanı haline geliyor. Bunların baş sebebi, bir şeylere, bir yerlere "bağlanma" ihtiyacındaki genç kuşağın önüne uyuşturucu, alkol ve kumardan başka alternatif koyamamamız.
Artık bu zinciri kırmak zorundayız. Yeni nesli dini değerlere, ahlaki sorumluluklara, aile kurumuna, vicdana, erdeme ve iyiliğe yöneltmeliyiz. Hemen... Şimdi...
BRAVO FENERBAHÇE!
Sakın fanatizme kapılıp, takım taklavat yorumlarına girişmeyin. Bunu hangi takım yapsa benden "Bravo"yu kapardı.
Fenerbahçe son derece önemli bir sosyal sorumluluk projesi için kolları sıvadı. Hani her büyük transferin ardından yazıp, çizer ve aramızda konuşurduk ya, "Bu parayla kaç genç yetişir, kaç öğrenci okutulurdu" filan diye, işte Fenerbahçe Yönetimi belli ki bu seslere kulak vermiş.
Sarı lacivertli yönetimin benimsediği yeni karara göre bundan böyle tüm profesyonel takım transferlerinde sporculara ödenecek maaşların yüzde biri, dezavantajlı çocukların eğitimi, gelişimi ve geleceği için düzenlenecek yeni bir programa ayrılacak. Bu payı ayırmayı reddeden futbolcular ve menajerleriyle transfer görüşmesi dahi yapılmayacak.
Umarım diğer kulüplere de örnek olur. Hatta ilgili kurumların yapacağı yasal düzenleme ile "zorunlu" hale getirilir.
