Ringlerin şampiyonluğundan Yeşilçam'ın unutulmaz sahnelerine uzanan bir başarı hikayesi... Kemal Sunal filmlerindeki neşeli rolleriyle milyonların sevgisini kazanan emektar oyuncu Adem Taşay'ın gerçek hayatı, beyaz perdede yarattığı tebessümün aksine korkunç bir trajediyle son buldu. İşte yürek burkan detaylar...
Türk sinemasında canlandırdığı karakterlerle hafızalara kazınan Adem Taşay, 1 Ocak 1954'te Kastamonu'nun Çatalzeytin ilçesine bağlı Karacakaya köyünde dünyaya geldi.
Oyunculuk kariyerinden önce boksla ilgilenen Taşay, ringlerde elde ettiği başarılarla şampiyonluk unvanı kazandı. Spor hayatını geride bıraktıktan sonra sinemaya yönelen usta isim, kısa sürede Yeşilçam'ın dikkat çeken oyuncuları arasında yerini aldı.
Özellikle Kemal Sunal'ın rol aldığı filmlerdeki performanslarıyla geniş bir izleyici kitlesi tarafından tanınan Taşay, pek çok unutulmaz yapımda kamera karşısına geçti. Kılıbık filminde antrenörü, Kiracıda Metin'i, Yedi Bela Hüsnüde ise tekne kaptanı Apo'yu canlandırdı.
Garip, Tarzan Rıfkı, Japon İşi, En Büyük Şaban ve Aptal Şampiyon gibi yapımlarda da rol alan oyuncu, kendine özgü tarzıyla Yeşilçam'ın unutulmaz simaları arasına girdi. Ancak beyaz perdede izleyicilerin karşısına çıkan neşeli karakterlerin ardında, acı bir sonla noktalanan bir hayat hikâyesi vardı.
Yeşilçam filmleriyle hafızalarda yer edinen Adem Taşay'ın yaşamı, ölümünün ardında bıraktığı sorularla da anılıyor. Usta oyuncunun hayatındaki trajik gelişme, yıllar geçmesine rağmen gizemini koruyan bir olayla son buldu.
24 Ocak 1997'de Bayrampaşa'daki evinde başından vurulmuş halde cansız bedeni bulunan Taşay'ın ölümü, geride yanıtlanmamış pek çok soru bıraktı.
Aradan geçen yıllara rağmen aydınlatılamayan olayla gündeme gelen usta oyuncu, geride boks kariyerindeki başarılarını ve sinema tarihine geçen onlarca filmini bıraktı. Adem Taşay, Yeşilçam'daki rolleriyle sinemaseverlerin hafızasındaki yerini korumaya devam ediyor.
HAYATI DRAM DOLU OLAN BİR BAŞKA YEŞİLÇAM OYUNCUSU: MESUN ENGİN...
Yeşilçam'ın bir dönemine damga vuran, ışıltılı sahnelerin aranan yüzü Mesut Engin'in hayat hikayesi, başarıdan en dibe uzanan trajik bir yolculuğun özeti gibi.
1973 yılında Ses Dergisi'nin açtığı yarışmada birçok rakibini geride bırakarak birinci seçilen ve sanat dünyasına hızlı bir giriş yapan ünlü aktör, ne yazık ki son yıllarını sokaklarda, hastalıklarla boğuşarak geçirdi.
YARIŞMA BİRİNCİLİĞİNDEN BAŞROLLERE UZANAN KARİYER
Gerçek adı Mesut Kundak olan sanatçı, kariyerine başladığı 1970'li yıllarda Dert Bende, Yedi Evlat İki Damat, Özleyiş ve Gecelerin Ötesi gibi yapımlarla izleyicinin gönlünde taht kurdu.
Kısa sürede jönler arasına adını yazdıran Engin, Sevmek, Yazık Oldu Yarınlara, Ah Bu Gençlik ve Deli Kız filmleriyle popülerliğini pekiştirdi. Sadece sinemada değil, mankenlik ve fotomodellik dünyasında da fırtınalar estirdi.
HAYATINI ALTÜST EDEN O KAZA
1976 yılında geçirdiği feci trafik kazası, Mesut Engin için sonun başlangıcı oldu. Sağ el bileğinin sinirlerinin kesilmesiyle büyük bir yıkım yaşayan sanatçı, içine girdiği bunalımı aşmakta zorlandı. Bu süreçten sonra yer aldığı Lekeli Kadın, Ve Recep Ve Zehra Ve Ayşe, Kaşık Düşmanı ve Sonsuz Sokaklar gibi filmlere rağmen eski günlerine dönmekte zorluk çekti.
1980'li ve 90'lı yıllarda Kara Para, Ay Işığı Operasyonu, Zavallı Kız ve Kanlı Para gibi projelerde boy gösterse de talihsizlikler yakasını bırakmadı.
"DEDE" LAKABIYLA SOKAKLARDA BİR YAŞAM MÜCADELESİ
Özel hayatında ardı ardına gelen felaketler, Mesut Engin'i evsiz bıraktı. İş hayatındaki başarısızlıklar, boşanma ve ardından evinde çıkan yangınla her şeyini kaybeden efsane isim, sokaklarda yaşamaya başladı.
Çevredeki esnafın "Dede" diyerek yardım ettiği sanatçı, uzun yıllar boyunca açlık ve soğuğun yanı sıra ciddi hastalıklarla da pençeleşti. Düşler de Ölür, Kara Gün ve Son Defa gibi filmleriyle hafızalarda kalan jönün sokaklardaki hali, onu Taksim'de bitkin halde bulan tiyatrocu dostlarının yardımıyla son buldu.
DARÜLACEZE'DE SON PERDE
2009 yılında Darülaceze'ye yerleştirilen Mesut Engin, burada verdiği son röportajda zamanın acımasızlığına yenik düştüğünü ve yaşama sevincini yitirdiğini dile getirmişti.
Uzun süren sokak hayatının vücudunda bıraktığı hasarlar ve geçirdiği hastalıklar nedeniyle bitkin düşen Yeşilçam'ın unutulmaz ismi, 19 Aralık 2011 tarihinde aramızdan ayrıldı. Geriye ise Ölüme Köprü'den Polis Dosyası'na kadar uzanan onlarca film ve yürek burkan bir hayat hikayesi kaldı.
GEÇİRDİĞİ KAZAYLA HAYATI ALTÜST OLAN BİR DİĞER YEŞİLÇAM OYUNCUSU: FERİDUN ŞAVLI
Türk sinemasının gelmiş geçmiş en sevilen serilerinden biri olan Hababam Sınıfı, bize sadece kahkahayı değil, her biri ayrı birer değer olan "güzel insanları" da miras bıraktı.
Rıfat Ilgaz'ın ölümsüz eserinden beyaz perdeye uyarlanan seride, o meşhur siyah önlüğü, haylaz gülüşü ve saf kalbiyle tanıdığımız bir isim vardı: Domdom Ali.
Peki, hafızalarımıza kazınan o sevimli karakteri canlandıran Feridun Şavlı'nın, kameralar kapandıktan sonra nasıl bir hayat mücadelesi verdiğini biliyor muydunuz? İşte Burdur'dan Yeşilçam'a uzanan, başarı ve talihsizliklerle dolu o hikaye...
YEŞİLÇAM'IN BURDUR'DAN GELEN GÜLEN YÜZÜ
6 Ağustos 1953'te Burdur'da dünyaya gelen Feridun Şavlı, sinema kariyerine sadece Hababam Sınıfı'nı sığdırmadı. 1970'li yılların o samimi atmosferinde; "Ah Nerede", "Yüz Numaralı Adam", "Neşeli Günler" ve "Sınıfta Şenlik Var" gibi dönemin en popüler yapımlarında rol alarak izleyicinin sevgisini kazandı.
O dönemde popülerliği öyle bir noktaya ulaştı ki, reklam filmlerinin de aranan yüzlerinden biri haline geldi. Ancak sinemanın parıltılı dünyası, 1978 yılına gelindiğinde onun için yerini sakin bir hayata bırakacaktı.
KADERİN EN AĞIR SINAVI: O KAZADAN SONRA HİÇBİR ŞEY ESKİSİ GİBİ OLMADI
Feridun Şavlı, sinemadan uzaklaştıktan sonra yaşamına yeni bir yön vermeye çalışırken, kader ona en sert yüzünü gösterdi. Geçirdiği korkunç bir trafik kazası, tüm hayatını altüst etti.
BİR KOLUNU KAYBETTİ AMA HAYATA TUTUNMAYA ÇALIŞTI
İzmir-Manisa otoyolunda geçirdiği o talihsiz kazada, Domdom Ali'miz bir kolunu kaybetti. Usta oyuncu moral olarak büyük bir çöküş yaşamasına rağmen, ailesinin desteğiyle yaşama tutunmaya çalıştı.
Ancak Şavlı'nın talihsizlikleri maalesef kolunu kaybetmesiyle de sınırlı kalmadı. Geçirdiği kazadan birkaç yıl sonra, henüz 41 yaşındayken kalbi bu yorgunluğa daha fazla dayanamadı. 1995 yılında geçirdiği bir kalp krizi sonucu aramızdan ayrılan Şavlı, geride gözü yaşlı bir aile ve milyonlarca sevenini bıraktı.
