Asla kıpırdamaz denilen 320 kiloluk dev kayalar, kimse bakmazken arkalarında yüzlerce metrelik izler bırakarak adeta "yürüyor"! Herkes bu gizemin ardında uzaylıları veya gizli güçleri ararken, bilim insanlarının tesadüfen kaydettiği görüntüler tüm dünyayı şaşkına çeviren o gerçeği gün yüzüne çıkardı.
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Ölüm Vadisi (Death Valley), dünyanın en yüksek sıcaklıklarına ev sahipliği yapmasıyla bilinir. Ancak bu kurak ve sert coğrafya, sadece sıcaklığıyla değil, onlarca yıldır bilim dünyasının kafasını kurcalayan bir doğa olayıyla da meşhur: Sailing Stones (Yürüyen Taşlar). Hiçbir insan veya hayvan müdahalesi olmadan, arkalarında devasa izler bırakarak hareket eden bu kayalar, nihayet sırlarını bilim insanlarına fısıldadı.
RACETRACK PLAYA: TAŞLARIN DANS ETTİĞİ KURUMUŞ GÖL YATAĞI
Parkın en ücra köşelerinden biri olan Racetrack Playa, dümdüz ve kurumuş bir göl yatağıdır. Bu ıssız düzlükte, ağırlığı 320 kilograma kadar ulaşan yüzlerce kaya parçası bulunuyor. İşin tuhaf yanı ise bu kayaların arkasında bıraktığı, bazen 450 metreyi aşan uzun ve derin sürüklenme izleri.
Yıllar boyunca bu taşların nasıl hareket ettiğine dair sayısız teori üretildi. Uzaylılardan manyetik alanlara, çok şiddetli fırtınalardan alg tabakalarının yarattığı kaygan zemine kadar pek çok iddia ortaya atıldı.
Ancak 2013 yılına kadar kimse bu taşların hareketine canlı gözlerle tanıklık edememişti.
2013: BÜYÜK SIRRIN ÇÖZÜLDÜĞÜ AN
Paleobiyolog Richard Norris ve kuzeni Jim Norris liderliğindeki bir ekip, bu gizemi çözmek için 2011 yılında "dünyanın en sıkıcı deneyi" olarak adlandırdıkları bir çalışma başlattı.
15 kayaya GPS cihazları yerleştirdiler ve bölgeye yüksek çözünürlüklü bir hava durumu istasyonu kurdular. Beklentileri, taşların hareket etmesi için belki de on yıl beklemek zorunda kalacaklarıydı.
Ancak bilim, bazen doğru zamanda doğru yerde olmayı gerektirir. Aralık 2013'te, araştırma ekibi bölgedeyken taşlar "yürümeye" başladı.
BUZDAN YELKENLER: TAŞLAR NASIL HAREKET EDİYOR?
Yapılan gözlemler ve veriler, bu mistik olayın ardında yatan mekanizmayı gün yüzüne çıkardı. Süreç, sanılanın aksine sadece rüzgârla değil, nadir görülen bir hava olayları kombinasyonuyla gerçekleşiyor:
Kayalar o kadar yavaş hareket ediyor ki (dakikada sadece birkaç metre), bir insanın bu hareketi çıplak gözle fark etmesi oldukça zor. Bu da neden onlarca yıl boyunca kimsenin bu olayı göremediğini açıklıyor.
GİZEM TAMAMEN ÇÖZÜLDÜ MÜ?
Richard Norris'e göre, yüzlerce kayanın aynı anda hareket ettiğini görmek büyüleyici bir keşifti. Ancak hala cevaplanmamış sorular var. Örneğin, bölgedeki en ağır "dev kayaların" hareketi henüz bu yöntemle doğrudan gözlemlenmedi. Bazı bilim insanları, daha büyük taşların hareket etmesi için daha farklı koşulların gerekebileceğini düşünüyor.
Ölüm Vadisi'nin yürüyen taşları, doğanın en basit unsurlarının (su, buz, rüzgâr ve güneş) bir araya gelerek nasıl akıl almaz bir fenomen yaratabileceğinin en somut kanıtı. Uzaylılar veya doğaüstü güçler değil, fiziğin zarif bir oyunu bu gizemi aydınlatmaya yetti.
