1980'lerin başında, bilim insanlarının bir volkanik patlama alanına Amerikan yer sincabı yerleştirme kararı alması ilk bakışta endişe verici görünebilir. Ancak, bu sıra dışı deney, çevreye sağladığı uzun vadeli faydalarla şaşırtıcı derecede olumlu sonuçlar doğurdu. Bir sincabın doğayı nasıl düzenlediğine inanamayacaksınız…
Her şey 18 Mayıs 1980'de ABD tarihinin en yıkıcı volkanik olaylarından biri olan St. Helens Dağı'nın patlamasıyla başladı.
57 kişinin hayatını kaybettiği ve ekosistemin büyük zarar gördüğü bu olaydan sonra, bölgenin toparlanması için alışılmadık yöntemler arandı.
Bilim insanları, "Amerikan yer sincaplarının toprak altındaki faydalı bakteri ve mantarları yüzeye taşıyarak bitki ve hayvan yaşamını canlandırabileceği" fikrine odaklandı.
Deneyin sonuçları şaşırtıcıydı. Amerikan yer sincaplarının bırakıldığı iki küçük alanın patlamanın oluşturduğu kül ve pomza katmanında bitki örtüsünü yeniden canlandırdığı görüldü.
Deneyden sadece altı yıl sonra, sincapların olduğu alanlarda 40 bin bitki yetişirken, çevresindeki bölgeler hala çıplak ve cansızdı.
Daha da şaşırtıcı olan, bu tek günlük deneyin etkilerinin 40 yıl sonra hâlâ devam etmesi. Yeni bir araştırma, bu alanlarda gelişen mikrobiyal toplulukların ve özellikle mikoriza mantarlarının, bitki yaşamının kalıcı olarak geri dönmesine yardımcı olduğunu ortaya koydu.