Diyanet İşleri Başkanlığı Din Hizmetleri Genel Müdürlüğü tarafından hazırlanan 4 Eylül 2026 tarihli Cuma hutbesi yayımlandı. İslam aleminin merakla beklediği haftanın mesajında birlik, beraberlik ve toplumsal değerlere vurgu yapılıyor. Cami cemaatiyle buluşacak metnin konusu belli oldu.
Türkiye genelindeki binlerce camide bugün irat edilecek olan hutbe metni Din Hizmetleri Genel Müdürlüğü resmi kanallarınca duyuruldu. Müslümanların ibadetlerini eda etmeden önce araştırmalarını sürdürdüğü haftalık rehber niteliğindeki Cuma Hutbesi içeriği açıklandı.
Diyanet İşleri Başkanlığı tarafından belirlenen 4 Eylül 2026 tarihli Cuma hutbesinin ana teması "Peygamberimiz ve Güzel Ahlâk" olarak açıklandı. Mevlid-i Nebi haftası ile birlikte Hz. Muhammed'in (s.a.s.) insani ve ahlaki erdemlerinin hatırlatıldığı metnin tamamı şöyle:
Ey Fahr-i Kâinat Efendimiz!
Veladetinin sene-i devriyesinde, "Ne mutlu beni görmeden iman edenlere"[1] diyerek müjdelediğin kardeşlerin olmanın huzur ve mutluluğunu yaşıyoruz. Bizleri ümmetin olmakla şereflendiren Yüce Rabbimize sonsuz hamd ve sena ediyoruz. Salât ü selâm, tahiyyât ü ikrâm, her türlü ihtirâm sana, âline ve ashabına olsun.
Aziz Müminler!
Sevgili Peygamberimiz (s.a.s), Cenâb-ı Hakk'ın "Sen elbette yüce bir ahlak üzeresin"[2] övgüsüne mazhar olan, ilahî mesajın nasıl hayat bulacağını gösteren bir kılavuzdur. Ve onun ahlakı, yaşadığı çağda kalan ya da uzaktan hayranlık duyulan bir örneklikten ibaret değildir. Efendimiz (s.a.s)'in rahmet mesajlarında bütün insanlık için hikmetler vardır. Nitekim Peygamberimiz (s.a.s) buyurdular ki: "Allah sizin suretlerinize ve mallarınıza bakmaz, ancak kalplerinize ve amellerinize bakar."[3] Yine buyurdular ki: "Doğruluktan ayrılmayın. Çünkü doğruluk iyiliğe, iyilik de cennete götürür… Yalandan sakının! Çünkü yalan insanı kötülüğe, kötülük de cehenneme götürür…"[4] Ve yine buyurdular ki: "Her dinin kendine özgü bir ahlakı vardır; İslam ahlakının özü hayâdır."[5]
Kıymetli Müslümanlar!
Allah Resûlü (s.a.s), iki cihan saadetinin yolunu "Kıyamet gününde müminin terazisinde güzel ahlaktan daha ağır bir şey olmayacaktır"[6] hadis-i şerifleriyle göstermiştir. İman ile ahlakın birbirinden ayrı düşünülemeyeceğini, "İman etmedikçe cennete giremezsiniz. Birbirinizi sevmedikçe de gerçek manada iman etmiş olmazsınız"[7] sözleriyle vurgulamıştır. Toplumsal huzur ve barışı sağlamanın yöntemini ise, "Birbirinizden nefret etmeyin, birbirinize haset etmeyin, birbirinize sırt çevirmeyin. Ey Allah'ın kulları, kardeş olun"[8] uyarısıyla bizlere öğretmiştir.
Değerli Müminler!
Ailede, eğitimde, iş ve ticarette, hâsılı hayatın her alanında insanlığı iyiliğe ulaştıracak tüm hasletleri Resûl-i Ekrem (s.a.s) haber vermektedir. "İçinizden Allah'ın lütfuna ve ahiret gününe kavuşmayı umanlar, Allah'ı çokça zikredenler için hiç şüphe yok ki, Resûlullah'ta güzel bir örneklik vardır"[9] ayet-i kerimesi, bu hakikati bizlere hatırlatmaktadır. O, işçiye hak ettiği ücreti teri kurumadan ödememizi emretmekte,[10] komşumuz açken tok olarak uyumaktan bizleri nehyetmektedir.[11] "Bir yetimin başını okşadın mı? Bir muhtacı doyurdun mu? Bir hastayı ziyaret ettin mi?" gibi sorularla da ahlaki sorumluluklarımızı bizlere hatırlatmaktadır.
Aziz Müslümanlar!
Bugün; maddeyi önceleyip manayı öteleyen, görünür olmayı yegâne hedef hâline getiren, fâni olanı bâkiye, yalanı hakikate tercih eden anlayış, hepimizi derinden etkilemektedir. Böylesi bir ortamda artık kendimizle yüzleşmeliyiz. Peygamberimiz (s.a.s)'in güler yüzü, nazik tabiatı, ince ve hassas ruhu ile temsil ettiği nebevî ahlakını hayatımıza yansıtmalıyız. Unutmayalım ki; insan onuruna layık bir hayat yaşamanın yolu, Sevgili Peygamberimiz (s.a.s)'in cihanşümul ahlakını tanımaktan ve ona sımsıkı sarılmaktan geçmektedir.
Yüce Rabbimizden niyazımız, Resûl-i Ekrem (s.a.s)'in şu duasıdır: "Allah'ım! Beni güzel ahlaka eriştir. Senden başka güzel ahlaka eriştirecek yoktur. Kötü ahlakı benden uzaklaştır. Senden başka kötü ahlakı benden uzaklaştıracak yoktur."[12]
[1] İbn Hanbel, III, 155.
[2] Kalem, 68/4.
[3] Müslim, Birr, 34.
[4] Müslim, Birr, 105.
[5] İbn Mâce, Zühd, 17.
[6] Tirmizî, Birr, 62.
[7] Müslim, Îmân, 93.
[8] Buhârî, Edeb, 62.
[9] Ahzâb, 33/21.
[10] İbn Mâce, Rühûn, 4.
[11] İbn Ebû Şeybe, Musannef, Îmân ve rü'yâ, 6.
[12] Müslim, Müsâfirîn, 201.
