Dünyanın en yüksek gölünde ne tek bir çivi ne de bir gram beton kullanılmadan inşa edilen bu gizemli adalar, modern mimarlık dünyasını adeta şoke etti! 3000 yıldır azgın suların üzerinde batmadan kalan ve nesilden nesile aktarılan bu sıra dışı yaşam mücadelesinin arkasındaki sır nihayet çözüldü.
Peru ile Bolivya sınırında, deniz seviyesinden tam 3812 metre yükseklikte yer alan Titicaca Gölü, dünyanın en sıra dışı topluluklarından birine ev sahipliği yapıyor.
Uros halkı, hiçbir modern inşaat malzemesi kullanmadan tamamen elle inşa ettikleri yaklaşık 100 yüzen ada üzerinde nesillerdir yaşamını sürdürüyor.
Modern mühendisliğin ağır temellerle çözmeye çalıştığı denge problemini, bu topluluk sadece gölde yetişen "totora" adındaki özel bir su bitkisiyle çözmüş durumda.
SIFIR BETON SIFIR ÇİMENTO
Bu akılalmaz sistemde adaların batmamasının sırrı, totora bitkisinin lifli yapısında gizli. Liflerin arasında sıkışıp kalan hava kabarcıkları doğal bir kaldırma kuvveti oluşturuyor.
Üst üste çapraz katmanlar halinde yığılan ve kalınlığı 2 metreyi bulan bu saman platformlar, üzerinde binlerce insanın yürüdüğü, yemek pişirdiği ve güvenle uyuduğu devasa birer yaşam alanına dönüşüyor.
DALGALARLA SÜRÜKLENMEYEN EVLER
Göl üzerinde serbestçe sürüklenme ve kaybolma tehlikesine karşı Uros halkı dahiyece bir demirleme yöntemi geliştirmiş.
Devasa yüzen platformlar, göl tabanına çakılan güçlü okaliptüs kazıklarına halatlarla bağlanıyor. Bu sayede su seviyesi ne kadar değişirse değişsin, adalar suyla birlikte yükselip alçalıyor ancak kendi sabit adreslerini koruyor.
AKINTIYI DURDURAN GİZLİ SİSTEM
Her 30 yılda bir sıfırdan yeniden yapılması gereken bu adaların ömrünü uzatmak ise tam bir sabır işi. Suyla temas eden alt katmanlar zamanla çürüdüğü için, adanın üst yüzeyine her hafta taze totora kamışları seriliyor.
Geçmişte istilacı büyük And medeniyetlerinden kaçmak ve düşmanları gördüklerinde demir alıp uzaklaşmak için sudan bir sığınak inşa eden bu halk, bugün sıra dışı mühendislikleriyle dünya turizminin gözdesi konumunda.
