Geceleri yatak odası kapısında bitmek bilmeyen tırmalama ve miyavlama seslerinin asıl nedeninin, kedinizin şımarıklığından kaynaklanmadığını biliyor muydunuz? Davranış bilimciler yaptığı araştırma ile kapalı kapıların kediler üzerindeki psikolojik etkisini gözler önüne serdi. Bu davranışlarının arkasındaki sebep bakın neyden kaynaklanıyormuş…
Ev kedilerinde sıkça karşılaşılan ve özellikle gece saatlerinde daha da yoğunlaşan kapı tırmalama ve miyavlama davranışı üzerine çalışmalar yapan uzmanlar, bu durumun biyolojik ve psikolojik temellerini gözler önüne serdi.
Uzmanlar, ev içerisinde bir kapıyı kapatmak, kedilerin ev içinde kurdukları bölgesel hakimiyetin kesintiye uğramasına neden olduğunu ortaya koydu.
Kediler yaşam alanlarını dinlenme, avlanma ve gözlem bölgelerine ayırarak bu sınırları sürekli olarak kontrol etme içgüdüsüyle hareket ederler.
Bu nedenle evde kapalı bir kapının olması, bu alanlar arasındaki geçişlerini engellediğinden dolayı onlarda hüsran ve endişe duygusunun tetiklenmesine neden olabiliyor.
Özellikle kapı altından gelen hava akımı, ses ve kokular kedinin bölgeyi denetleme arzusunu artırarak tırmalama eylemini başlatıyor.
DAVRANIŞLARININ ŞEKLİ FARKLI MESAJLAR VERİYOR
Davranış bilimciler, kedilerin kapı tırmalama şekillerinin, onların ruh hali hakkında veri sunduğunu belirtti.
Yapılan gözlemlere göre, kulakların arkaya yatması, kuyruğun düşük pozisyonda olması ve yakınmalı bir tonla miyavlamalar kedilerdeki izolasyon korkusuna işaret ediyor.
Kapıya kısa süreli müdahalelerde bulunmalarının ve ardından kapıdan uzaklaşmalarının temel nedeninin ise merak ve çevresel uyarı eksikliğinden kaynaklandığı kaydediliyor.
CEZALANDIRMA YÖNTEMİNİN TERS ETKİLERİ
Uzman görüşlerine göre, kedilerin kapınızı tırmalamasını durdurmak amacıyla uygulanan su püskürtme veya yüksek sesle bağırma gibi cezalandırma yöntemlerinin, davranışı sonlandırmak konusunda bir işe yaramadığı gibi kedilerin stres seviyesinin de yükselmesine neden oluyor.
Bu tür tepkilerin, insan ve hayvan arasındaki güven ilişkisini zedeleyerek davranış bozukluklarını kronik hale getirdiği saptanmıştır.
DAVRANIŞ BİLİMCİLER BUNU DA AÇIKLADI: MEĞER KEDİLER BU YÜZDEN GERİNİYORMUŞ!
Kedilerin bitmek bilmeyen gerinme alışkanlığının ardındaki gerçek, bilim insanlarını bile şaşırtıyor.
Uzmanlara göre gerinmenin temel nedeni hem iyi hissettirmesi hem de kan dolaşımını artırması. Royal Veterinary College'da görev yapan anatomi araştırmacısı Andrew Cuff, kedilerin uzun süre hareketsiz kaldıktan sonra kaslarını yeniden harekete geçirmek için gerindiğini belirtiyor.
Araştırmalara göre kediler günde 12 ila 16 saat arasında uyuyor. Bu süre, insanların uyku süresinin neredeyse iki katı. Uyku sırasında hem insanlarda hem de kedilerde kasların büyük bir bölümü geçici olarak devre dışı kalıyor.
Bu durum, rüya sırasında istemsiz hareketlerin önüne geçiyor ve kedilerin uyurken bulunduğu yerden düşmesini engelliyor.
Uyandıktan hemen sonra başlayan gerinme hareketleri ise kasları yeniden çalışır hale getiriyor. Cuff'a göre kediler, ister kısa bir şekerleme ister uzun bir uyku sonrası olsun, hareketsizlik dönemlerinin ardından kaslarını canlandırmak için geriniyor.
Uzmanlar, uyku ve dinlenme sırasında kan basıncının düştüğünü, gerinmenin ise bu durumu tersine çevirdiğini ifade ediyor.
Gerinme sırasında kaslar aktif hale geliyor, kan basıncı artıyor ve kaslara olduğu kadar beyne giden kan miktarı da yükseliyor. Bu da kedilerin daha uyanık ve tetikte olmasını sağlıyor.
Bunun yanı sıra gerinme hareketleri, hareketsizlik sırasında vücutta biriken atık maddelerin atılmasına da yardımcı oluyor. Karbondioksit ve laktik asit gibi maddeler kaslarda birikebilirken, gerinme sayesinde kan ve lenf dolaşımı hızlanıyor ve bu atıklar daha kolay uzaklaştırılıyor.
Uzmanlara göre gerinme aynı zamanda kasları ani hareketlere hazır hale getiriyor. Evin içinde beliren bir böcek, ekranda hareket eden bir görüntü ya da beklenmedik bir ses karşısında kedilerin anında tepki verebilmesinin ardında da bu refleks bulunuyor.
Kısacası kediler için gerinmek, hem vücudu uyandırmanın hem de her an harekete geçmeye hazır olmanın doğal bir parçası olarak görülüyor.
