ABD'nin Oregon eyaletinde yaklaşık 116 yıl önce kıyıdaki hareketli kumları sabitlemek amacıyla dikilen bir bitki, yıllar içinde bölgenin doğal yapısını büyük ölçüde değiştirdi. Avrupa sahil otu, başlangıçta kumların hareketini kontrol altına almak için kullanılan bir çözümken zamanla kıyı boyunca hızla yayıldı.
1910 yılında Coos Körfezi yakınlarında dikilen Ammophila arenaria adlı Avrupa sahil otu, rüzgarla taşınan kumları kökleri ve gövdesiyle tutarak kumların hareketini azaltıyordu.
Ancak bitkinin yayılması, daha önce sürekli hareket halinde olan açık kum alanlarının giderek bitki örtüsüyle kaplanmasına neden oldu.
50 YILDA YÜZDE 20'DEN YÜZDE 80'E ÇIKTI
1939 yılında bölgedeki kum alanlarının yaklaşık yüzde 20'si bitki örtüsüyle kaplıyken, yaklaşık 50 yıl sonra bu oran yüzde 80'in üzerine çıktı.
Avrupa sahil otu, kuma gömülmeye oldukça dayanıklı. Yılda yaklaşık 1 metre kuma gömülse bile yaşamını sürdürebiliyor.
Ayrıca yer altında yayılan kökleri sayesinde geniş alanlara yayılıyor. Fırtınalar sırasında kopan kök parçalarının kıyı boyunca taşınması da bitkinin yeni bölgelerde tutunmasını kolaylaştırıyor.
DOĞAL YAŞAM ALANLARINI DEĞİŞTİRDİ
Bitkinin kumları sabitlemesiyle birlikte Oregon kıyılarındaki doğal kum hareketleri azaldı.
Oysa bölgedeki bazı yerli bitki ve hayvan türleri, sürekli hareket eden açık kum alanlarında yaşamını sürdürüyordu. Bu nedenle pek çok bitki türü de tehlikeye girdi.
Sahil otlarının yayılmasıyla kumun kıyıdan iç bölgelere doğru hareketi azaldı ve bazı doğal yaşam alanları giderek ortadan kayboldu.
İSTİLACI BİTKİYLE MÜCADELE SÜRÜYOR
Avrupa sahil otunun bir kez yerleştiği alanlardan tamamen temizlenmesi oldukça zor. Bu nedenle Oregon yetkilileri, özellikle hassas ekosistemlerin ve nesli tehlike altındaki türlerin bulunduğu bölgelerde mekanik ve kimyasal yöntemlerle mücadele yürütüyor.
Uzmanların amacı, kıyıların tamamen bitki örtüsüyle kaplanmasını önlemek ve bir zamanlar bölgenin doğal yapısını oluşturan açık, hareketli kum alanlarının yeniden oluşmasını sağlamak.
