Günümüzde eğlence olarak görülen burçlar, Osmanlı sarayında savaş ilanından tahta çıkış törenlerine kadar birçok kritik kararın temelini oluşturuyordu. Osmanlı'da İlm-i Nücum adıyla anılan astroloji, hem tıp alanında hem de devlet yönetiminde en doğru zamanı belirlemek için kullanılıyordu. İşte saray arşivlerinden günümüze uzanan Osmanlı'daki burç kültürü...
Saray hiyerarşisinde doğrudan padişaha bağlı çalışan müneccimbaşılar, yıldız haritaları çıkartarak devletin geleceğine dair tahminlerde bulunurdu. Peki, günümüzde Koç'tan Balık'a kadar bildiğimiz 12 burç Osmanlı'da nasıl adlandırılıyordu ve saray yaşamını nasıl şekillendiriyordu? İşte, Osmanlı'da burç kültürünün ve astrolojinin az bilinen tarihi;
Osmanlı'da burçlar ve astroloji, hem halk arasında hem de saray bünyesinde oldukça köklü bir yere sahipti. O dönemde astronomi ve astroloji iç içe geçmiş bir ilim olarak görülür, buna İlm-i Nücum denirdi. İşte İlm-i Nücum hakkında günümüze ulaşan en önemli bilgiler;
Müneccimbaşılık ve Saray Astrolojisi
Osmanlı sarayında astroloji resmi bir makamdı. II. Bayezid döneminde kurulan Müneccimbaşılık kurumu, doğrudan saraya bağlı çalışırdı.
Zayiçe Hazırlama: Zayiçe hazırlanarak sultanın tahta çıkışı, savaş ilanı, zafer kutlamaları, temellerin atılması hatta şehzadelerin sünnet düğünleri için en uğurlu an olan eşref saati tespit edilirdi.
*Zayiçe günümüzdeki adıyla horoskop veya astrolojik haritaya karşılık geliyor.
Takvim ve İmsakiye: Müneccimbaşılar her yıl nevruzda yeni yılın takvimlerini, ahkam (gökyüzü tahminleri) defterlerini ve ramazan imsakiyelerini hazırlar, padişaha sunarlardı.
Eşref Saati Deyimi Buradan Geliyor!
Müneccimbaşıların en temel ve hayati görevlerinden biri ise Eşref Saati tespiti yapmaktı. Günümüzde deyim olarak kullanılan eşref saati ifadesi de bu geleneğe dayanıyor…
Eşref Saati, gök cisimlerinin, gezegenlerin ve burçların konumlarına göre bir işe başlamak için tespit edilen en uğurlu, en bereketli ve talihli an anlamına gelirdi.
Devlet protokolünde rastgele hareket edilmezdi. Şu olayların tamamı müneccimbaşının hesapladığı Eşref Saati beklenerek gerçekleştirilirdi:
Eşref Saati gelmeden adım atmak gökyüzünün dengesine aykırı sayılır, o an kaçırılırsa bir sonraki uygun gezegen konumu beklenirdi.
Osmanlı'da Burç İsimleri
Astroloji ise o yıllarda "ilm-i tencim" ya da "ilm-i ahkam-ı nücum" adını almıştı. Osmanlı döneminde kullanılan burç isimleri Arapça ve Farsça kökenliydi. Günümüzde kullanılan isimlerle birebir eşleşen bu isimler şunlardı:
Koç: Hamel
Sözlük anlamı kuzu veya genç koç demektir. Gökyüzündeki koç figürünü temsil eder.
Boğa: Sevr
Arapça'da boğa veya öküz anlamına gelir.
İkizler: Cevza
Merkezde olan, orta yerdeki yıldızlar veya eski Arap edebiyatında çift/ikiz insan silüeti anlamına gelir.
Yengeç: Seretan
Doğrudan yengeç demektir.
Aslan: Esed
Sözlük anlamı aslandır. Gücü ve hükümdarlığı simgelediği için saray minyatürlerinde sıkça işlenmiştir.
Başak: Sünbüle
Buğday başağı anlamına gelir. Bereketi ve hasat zamanını temsil eder.
Terazi: Mizan
Adalet, tartı veya terazi anlamındadır.
Akrep: Akreb
Doğrudan akrep anlamına gelir.
Yay: Kavs
Sözlük anlamı yay veya okçu yayıdır.
Oğlak: Cedi
Arapça'da oğlak veya çebiç (genç keçi) demektir.
Kova: Delv
Su kovası veya bakraç anlamına gelir.
Balık: Hût
Sözlük anlamı büyük balık veya balinadır.
Burçların Dört Unsur (Anâsır-ı Erbaa) İle İlişkisi
Osmanlı tıp ve astroloji anlayışında burçlar, doğadaki dört temel unsurla ve insan mizacıyla ilişkilendirilirdi.
Hekimler, hastaları tedavi ederken hastanın doğum haritasına ve burcunun temsil ettiği bu unsurlara bakarak ilaç hazırlarlar veya kan alma gibi işlemleri gökyüzünün konumuna göre planlarlardı.
Ateş Grubu (Hamel, Esed, Kavs):
Sıcak ve kuru mizaçlı.
Toprak Grubu (Sevr, Sünbüle, Cedi): Soğuk ve kuru mizaçlı.
Hava Grubu (Cevza, Mizan, Delv): Sıcak ve nemli mizaçlı.
Su Grubu (Seretan, Akreb, Hût): Soğuk ve nemli mizaçlı.
Astrolojiye dair yazılan veya tercüme edilen minyatürlü yazmalar dönemin en değerli görsel kaynaklarındandır.
Kitabü'l-Bülhan (Müfretler Kitabı): Burçların, gezegenlerin ve doğaüstü varlıkların tasvir edildiği meşhur yazmadır.
Tercüme-i Cifrü'l-Câmi: Sultan III. Murad döneminde hazırlanan ve burç figürlerinin büyüleyici minyatürlerle anlatıldığı önemli bir eserdir.
