1984'te uzaya gönderilen 3 bin 300 arının başına gelenler bilim insanlarını şaşkına çevirdi. Yer çekimsiz ortamda yönlerini kaybeden arılar, kısa süre içinde öyle bir şey yaptı ki deney uzay biyolojisi açısından tarihe geçti.
NASA tarafından 1984 yılında Challenger uzay mekiği aracılığıyla yörüngeye fırlatılan 3 bin 300 bal arısı, ağırlıksız ortamda sergilediği üstün performansla bilim tarihine geçti.
Özel tasarlanan bir bölmede tutulan koloni, yerçekimi oryantasyonunu tamamen kaybetmesine karşın hayati biyolojik süreçlerini kesintisiz biçimde sürdürmeyi başardı.
YER ÇEKİMSİZ ORTAMDA PETEK ÖRÜP ÜREMEYİ BAŞARDILAR
Görev süresinin ilk saatlerinde belirgin bir yön kaybı yaşayan ve hareket etmekte güçlük çeken arılar, kısa süre içerisinde ortam şartlarına olağanüstü bir şekilde uyum sağladı.
Yayımlanan araştırma verilerine göre koloni, yörüngedeki görev süresince yaklaşık 200 santimetre kare büyüklüğünde kusursuz altıgen yapıda petek inşa etti.
Test süreci kapsamında kraliçe arının 35 yumurta bırakması ise vital faaliyetlerin yörüngede aksamadan devam edebildiğini açıkça kanıtladı.
UÇUŞ DİNAMİKLERİ DEĞİŞTİ, HIZLARI DÜNYA'DAKİNİ AŞMAYI BAŞARDI
Dünya üzerinde besin kaynaklarının konumunu aktarmak amacıyla yerçekimini referans alarak özel danslar sergileyen canlılar, yörüngede tamamen farklı bir hareket modeli benimsedi.
Beklenen olumsuz risklerin aksine oldukça düşük bir kayıp oranıyla tamamlanan çalışmada, arıların ağırlıksızlığa alışmalarının ardından Dünya'dakinden çok daha yüksek hızlara ulaşabildikleri ve havada sabit kalabildikleri kaydedildi.
DERİN UZAY GÖREVLERİ VE GELECEĞİN UZAY BİYOLOJİSİ İÇİN HAYATİ VERİ
Geçmişte gerçekleştirilen bu kritik çalışma, günümüzde Ay ve Mars hedefleri doğrultusunda planlanan uzun süreli insanlı görevler için büyük bir veri kaynağı sundu.
Kapalı uzay ekosistemlerinde sürdürülebilir gıda üretimi ve bitki tozlaşması üzerine araştırma yürüten uzmanlar, arıların sergilediği dayanıklılığı uzay biyolojisi alanında temel bir referans olarak değerlendirmeyi sürdürüyor.
