4 yıl önce Tekirdağ'ın Şarköy ilçesinde çalıştığı inşaatın üçüncü katından düşen kalıp ustası Yılmaz, kazanın ardından ağır yaralandı. Kazada göğsü, kaburgaları, kolu, boynu ve sırtında kırıklar oluşan Yılmaz, uzun süre yatalak kaldı. Tedavi sürecinin ardından tekerlekli sandalye ile hareket edebilecek duruma gelen Yılmaz'ın hayatı, kazanın ardından başka sağlık sorunlarıyla daha da zorlaştı.
İnşaattan düştükten kısa süre sonra Kovid-19'a yakalanan Yılmaz, aynı ay içerisinde sobadan sızan karbonmonoksit gazından zehirlendi ve 4 gün yoğun bakımda tedavi gördü. Bu olaydan yaklaşık bir ay sonra geçirdiği trafik kazasında omzu ve kolu kırılan Yılmaz, sonraki süreçte 3 kez kalp krizi geçirdi, yapılan müdahaleyle yeniden hayata tutundu. Son olarak Multiple Skleroz (MS) teşhisi konulan ve yaklaşık 2 yıl yatağa bağımlı yaşayan Yılmaz, şu anda tekerlekli sandalye ile yaşamını sürdürüyor.
DÜZENLİ OLARAK BOCCİA OYNUYOR
Arkadaşlarının tavsiyesiyle boccia sporu ile tanışan Yılmaz, zamanla kendini geliştirerek bu alanda önemli yol katetti. Şahinbey ilçesindeki Akkent Spor Salonuna haftanın belirli günlerinde düzenli olarak giden Yılmaz, burada hem spor yapıyor hem de sosyalleşme imkanı buluyor.
Yılmaz, yakın zamanda düzenlenecek Türkiye genelindeki turnuvaya katılmak için yoğun şekilde hazırlanıyor. Zamanının büyük bölümünü spor yaparak ve dışarıda vakit geçirerek değerlendirdiğini belirten Yılmaz, yeniden yürüyebilmek için azimle mücadele ettiğini dile getirdi.
Evde ve spor salonunda fiziksel çalışmalarına devam eden Yılmaz, "Fizik tedavi ve düzenli sporla ellerimi yeniden hareket ettirmeye başladım. Şimdi yürüteç yardımıyla günde yaklaşık 150 ila 200 metre yürüyebiliyorum." dedi.
Gaziantep ve İstanbul'da birçok doktora başvurduğunu belirten Yılmaz, doktorların yeniden yürüme ihtimalini düşük gördüğünü ancak azimle mücadele ettiğini, destek alarak da olsa adım atabildiğini ifade etti. Felç kaldıktan sonra hayatındaki tüm düzenin değiştiğini anlatan Yılmaz, şunları söyledi: "Düştükten sonra sağlığımı, işimi, gücümü ve maddiyatımı kaybettim. Evim, ocağım dağıldı. O dönem psikolojim de bayağı bozulmuştu. Şu an daha iyiyim, emekli aylığımla geçiniyorum. Hayat, mücadele işte. Mücadele ediyorum, yaşamayı ve daha iyi olmayı düşünüyorum. Beni hayata bağlayan sadece hırs oldu. Benim önceden çevrem çok genişti, eşim dostum çoktu, telefonlarım susmazdı. Düştükten sonra ne arayanım ne soranım var. Ben de bu yüzden hırs yaptım, tekrar yürüyeceğim."
Sabah.com.tr Uygulamamızı İndirin
Uygulamalara Özel Ayrıcalıkları Keşfedin!
