Tekirdağ'ın meşhur susuz topraklarında yetişen bu özel ürün, kısa süre önce "coğrafi işaret" alarak kalitesini resmi olarak tescilledi. Onu diğer tüm türlerden ayıran en büyük özellik ise işte bu benzersiz 3 yıllık döngüsü.
Üretimin ilk aşaması oldukça zahmetli. Tarlaya ekilen ilk anaç soğanlardan hemen yemeklik ürün alınmıyor, sadece "kara tohum" adı verilen özel tohumlar elde edilip özenle depoya kaldırılıyor.
Bir yıl boyunca depoda bekletilen o kara tohumlar, ikinci yıl tekrar toprakla buluşuyor. Bu ikinci ekimin sonunda ise beklenen o büyük soğanlar değil, "kıska" veya "arpacık" olarak bilinen o minik soğanlar hasat ediliyor.
Depolarda 7-8 ay daha dinlendirilen arpacıklar, üçüncü yılın baharında son kez tarlaya ekiliyor. İşte pazarlarda gördüğümüz o sert, etli ve büyük baş soğanlar, ancak bu üç yıllık sabrın sonunda topraktan çıkıyor.
Bu zorlu döngünün en çarpıcı yanı ise üretim boyunca hiç sulama yapılmaması. Tamamen kıraç ve susuz arazilerde, sadece doğanın verdiği nemle büyüyen soğanlar kendi iç yapısını çok daha sağlam kuruyor.
Susuz yetiştiği için sulu ve yumuşak değil, oldukça etli ve sert bir yapısı var. Bu sayede hasat edildikten sonra depolarda veya mutfak köşelerinde bozulmadan 8-9 ay boyunca ilk günkü gibi dayanabiliyor.
Taze yeşil soğan üreticilerinin de anaç olarak kullandığı bu tür, toprağa ekildiğinde diğer soğanlar gibi tek bir dal vermiyor. İçindeki çoklu göz yapısı sayesinde en az 3-4 farklı yeşil soğan filizlendiriyor.
Tekirdağlı üreticiler için bu iş sıradan bir tarım değil, dededen kalma bir miras. Üç yıl boyunca usanmadan tohumu arpacığa, arpacığı baş soğana çeviren çiftçiler bu geleneği genç kuşaklara aktarıyor.
Türkiye'nin dört bir yanına gönderilen bu 3 yıllık emeğin yeni hedefi komşu ülkeler. Coğrafi işaretli Tekirdağ soğanı, artık Yunanistan ve Bulgaristan mutfaklarına girmek için gün sayıyor.
Sabah.com.tr Uygulamamızı İndirin
Uygulamalara Özel Ayrıcalıkları Keşfedin!
