Bu yerleşimlerde hayat, dünyanın geri kalanından oldukça farklı ilerliyor. Kimi zaman bir markete ulaşmak bile uzun bir yolculuk gerektirirken bazı yerlerde hava koşulları ulaşımı günler boyunca durdurabiliyor. İşte dünyanın en izole yerleşimlerinden 7'si...
Okyanusun ortasında tek başına: Tristan da Cunha
Güney Atlantik Okyanusu'ndaki Tristan da Cunha, dünyanın en uzak yerleşimlerinden biri olarak öne çıkıyor. Adanın başlıca yerleşimi Edinburgh of the Seven Seas, en yakın ana karaya yaklaşık 2.810 kilometre uzaklıkta bulunuyor.
Burada havalimanı bulunmuyor ve adaya ulaşım deniz yoluyla sağlanıyor. Tristan da Cunha yönetiminin verdiği bilgilere göre Cape Town'dan deniz yolculuğu yaklaşık 7 gün sürebiliyor. Eylül 2026 itibarıyla adada 222 Tristanlı yerleşik nüfus bulunuyor.
Buzların arasında hayat: Ittoqqortoormiit
Grönland'ın doğusunda bulunan Ittoqqortoormiit, ulaşımın zorluğuyla dikkat çeken küçük bir yerleşim. Buraya doğrudan iç hat uçuşu bulunmuyor.
Ziyaretçiler önce İzlanda'dan Nerlerit Inaat Havalimanı'na ulaşıyor, ardından yerleşime kalan yaklaşık 40 kilometrelik mesafeyi helikopter, tekne veya kış döneminde kar motosikletiyle geçiyor. Kasabanın içinde ise insanlar çoğunlukla yürüyerek hareket ediyor.
Renkli evlerin ardında bambaşka bir yaşam: Kulusuk
Grönland'ın doğu kıyısındaki Kulusuk, küçük nüfusuna rağmen bölgenin önemli ulaşım noktalarından biri. Yerleşime İzlanda'dan doğrudan uçuşlarla ulaşılabiliyor ancak deniz yoluyla düzenli feribot bağlantısı bulunmuyor.
Kulusuk'ta kışın kızak köpekleri ve kar motosikletleri günlük yaşamın önemli parçalarından biri. Yaz aylarında ise tekne ve yürüyüş öne çıkıyor.
Dünyanın kuzeyinde küçük bir kasaba: Longyearbyen
Norveç'e bağlı Svalbard takımadalarındaki Longyearbyen, dünyanın en kuzeydeki kalıcı nüfuslu yerleşimlerinden biri. Kuzey Kutbu'na yaklaşık 1.316 kilometre mesafedeki kasabada 2 binin üzerinde kişi yaşıyor.
Buraya Oslo veya Tromsø'dan uçakla ulaşmak mümkün. Ancak Svalbard'ın yerleşimleri arasında karayolu bağlantısı bulunmuyor; farklı yerleşimlere ulaşmak için mevsime göre tekne veya kar motosikleti kullanılıyor.
Dağların ve buzulların arasında: Tiilerilaaq
Grönland'ın doğusunda bulunan Tiilerilaaq, geleneksel yaşamın hâlâ güçlü olduğu küçük yerleşimlerden biri. Buzdağları, dağlar ve Sermilik Fiyordu'nun çevrelediği bölgede avcılık ve balıkçılık önemli bir yere sahip.
Yerleşimin kendine ait heliportu ve limanı bulunuyor. Uluslararası ziyaretçilerin ise önce Kulusuk'a ulaşması, ardından buraya farklı ulaşım seçeneklerinden biriyle geçmesi gerekiyor.
Haritada küçük, ulaşımda büyük sorun: Kuummiit
Grönland'ın doğusundaki Kuummiit, ana ulaşım ağlarından oldukça uzakta bulunan küçük yerleşimlerden biri. Buraya yıl boyunca helikopterle, yaz aylarında ise tekneyle ulaşılabiliyor.
Grönland genelinde kasaba ve yerleşimler arasında karayolu bulunmaması, küçük toplulukların ulaşımını oldukça farklı hale getiriyor. Kuummiit de bu nedenle dünyanın büyük ulaşım ağlarından kopuk yaşam alanlarından biri olarak dikkat çekiyor.
Dünyanın en izole adalarından biri: Pitcairn
Pasifik Okyanusu'ndaki Pitcairn Adası, dünyanın en izole yerleşimlerinden biri. Adada havalimanı bulunmuyor. Ziyaretçiler önce Fransız Polinezyası'ndaki Mangareva'ya uçuyor, ardından adaya özel yolcu ve ikmal gemisiyle geçiyor.
Mangareva'dan Pitcairn'e son deniz yolculuğu yaklaşık 32 saat sürüyor. Ada yönetimi de Pitcairn'e ulaşmanın başlı başına seyahatin önemli bir parçası olduğunu belirtiyor.
Dünyadan kopuk ama hayat devam ediyor
Bu yerleşimlerin ortak noktası yalnızca uzaklıkları değil. Zorlu coğrafyalar, sert iklim ve sınırlı ulaşım seçenekleri, burada yaşayan insanların günlük hayatını doğrudan şekillendiriyor.
Kimi yerlerde uçak bağlantısı olsa da hava koşulları belirleyici olurken, Tristan da Cunha ve Pitcairn gibi adalarda deniz yolculuğu hayatın vazgeçilmez bir parçası. Grönland'daki küçük yerleşimlerde ise helikopter ve tekneler, birbirinden kopuk toplulukları birbirine bağlayan temel ulaşım araçları arasında yer alıyor.
Sabah.com.tr Uygulamamızı İndirin
Uygulamalara Özel Ayrıcalıkları Keşfedin!
