Eskiden dekorasyon akımlarını tasarım fuarları ve mimarlık dergileri belirlerdi. Artık bir kişinin evinde yaptığı küçük bir değişiklik ya da ikinci el bir dükkandan bulduğu parça, kısa sürede binlerce kişinin ilham panosuna giriyor. Üstelik bu fikirler geçici heves olarak kalmıyor, gerçek yaşam alanlarına taşınıyor.
Restoran ve otellerin kendine has görsel dili artık ev davetlerine de uyarlanıyor. İsim ya da baş harf işlemeli kokteyl peçeteleri ve bardak altlıkları, ev sahiplerinin kendi imzasını masaya taşımasını sağlıyor. Bu yaklaşım, büyük mobilyalar yerine ufak dokunuşlarla fark yaratmayı öne çıkarıyor.
Özel tasarım kibrit kutuları, kartpostallar ve akşam yemeği için hazırlanan küçük menüler bu akımın en sevilen parçaları arasında. Sıradan bir akşam buluşmasını çok daha özenli ve hatırlanır bir hale getiriyor. Üstelik bu detayları hazırlamak için profesyonel bir tasarımcıya ihtiyaç duyulmuyor.
Antika pazarları ve ikinci el eşya satışları, sosyal medyada paylaşılan videolarla adeta bir keşif alanına dönüştü. Özellikle 1970'lerin döşemeli mobilyaları, İtalyan cam objeler, bambu detaylar ve krom yüzeyler yeniden büyük ilgi görüyor. Çiçek desenli eski kumaşlar da evlere tekrar girmeye başladı.
Bu yaklaşımın en dikkat çeken yanı, her şeyi sıfırdan değiştirmek yerine eski ve yeni parçaları yan yana kullanması. Örneğin vintage bir sehpayı modern bir kanepeyle eşleştirmek ya da sade bir yemek masasının üstünde antika bir aydınlatma kullanmak odaya derinlik katıyor. Böylece katalogdan çıkmış gibi duran tek tip odalar yerine hikayesi olan alanlar ortaya çıkıyor.
Uzun süredir popüler olan keskin hatlı, metal ayaklı ve mesafeli mobilyalar yerini daha yumuşak çizgilere bırakıyor. Koltukların, yatakların ve komodinlerin alt bölümünü yere kadar örten kumaş etekler salonlara sıcak bir hava getiriyor. Bu akımda büyükannelerimizin evlerinden tanıdığımız nostaljik tarzın büyük payı var.
Mutfak, yemek alanı ve oturma bölümünün bir arada olduğu açık plan evler ferah bir his verse de mahremiyet konusunda zaman zaman zorlayıcı olabiliyor. Tamamen kapalı odalara dönmek yerine, ferahlığı bozmadan alanı bölümlere ayırmak yeni bir çözüm olarak öne çıkıyor. Böylece her köşe kendi işlevine kavuşuyor.
Oturma bölümüyle yemek alanı arasına yerleştirilen bir kitaplık ya da mutfağı ayıran yarım bir duvar, odada doğal bir sınır çiziyor. Kemerli geçişler ve farklı zemin kaplamaları da alanı daraltmadan düzenliyor. Özellikle evden çalışanlar için ayrı bir odaklanma köşesi oluşturmak bu sayede çok daha kolay hale geliyor.