Eski apartman girişlerinde görülen renkli mozaikler, ortak alanlara hareketli bir görünüm kazandırıyordu. Mermer parçaları ve farklı renklerdeki agregalarla oluşturulan terrazzo zeminler, hem desen çeşitliliği hem de dayanıklılık açısından tercih edilebiliyordu. Bu kaplamalar, binanın yapıldığı dönemin malzeme ve tasarım anlayışını yansıtan ayrıntılardan biri.
Eski apartmanların girişindeki demir kapılar, güvenlik ve dayanıklılık işlevlerinin yanında estetik açıdan da önem taşıyordu. Geometrik desenler, kıvrımlı motifler ve el işçiliği, kapının binanın cephesiyle uyumlu görünmesini sağlıyordu. İstanbul'daki Art Nouveau yapılarında demir işçiliğinin dekoratif amaçla kullanıldığı dikkat çekiyor.
Mermer basamaklar, demir korkuluklar ve ahşap küpeşteler eski apartmanların ortak alanlarında sıkça karşılaşılan unsurlar arasında. Korkuluklar merdivenlerde tutunmayı kolaylaştırırken basamak kaplamaları dayanıklılık ve görünüm açısından önem taşıyordu. Kullanılan malzemeler, binanın mimari tarzına göre değişebiliyordu.
Mermer üzerine işlenen isimler, pirinç harfler ve el boyaması tabelalar, eski apartmanların karakteristik ayrıntıları arasında yer alıyor. İstanbul'da geçmişte birçok apartmana hayvan, bitki veya farklı kavramlardan esinlenen isimler verilmişti. Bu tabelalar yalnızca binayı tanımlamakla kalmıyor, aynı zamanda dönemin tabela sanatını da yaşatıyor.
Bazı eski apartmanlarda giriş kapısının üzerinde camlı bir bölüm bulunuyor. Bu tasarım, uygun koşullarda giriş holüne doğal ışık ulaşmasına yardımcı olabiliyordu. Açılabilir biçimde tasarlanan örnekler havalandırma işlevi de görebiliyordu. Ancak her üst pencerenin aynı amaçla yapıldığı düşünülmemeli; işlevi yapının özelliklerine göre değişebilir.
Eski apartmanların girişlerinde metal kutuların yanı sıra ahşaptan yapılmış posta bölümleri de görülebiliyor. İzmir'deki Gökçeoğlu Apartmanı üzerine yapılan incelemede, ortak alanda kullanılan ahşap posta kutusu rafı da belgelenmiş durumda. Bu ayrıntılar, geçmişteki apartman yaşamının günlük ihtiyaçlarını ve iç mekân düzenini anlamaya yardımcı oluyor.
Bazı tarihî apartmanlarda giriş kapıları taş çerçeveler, kabartmalar veya kemerli ayrıntılarla vurgulanıyor. Bu süslemeler kapıyı cephenin belirgin bir parçası hâline getirirken yapının mimari tarzını da öne çıkarıyor. Özellikle İstanbul'un tarihî semtlerindeki bazı apartmanlarda taş ve demir işçiliğinin birlikte kullanıldığı örneklere rastlanıyor.
Eski apartmanlarda giriş holüyle merdiven sahanlıklarında farklı renk ve kaplama kombinasyonları kullanılabiliyordu. Mozaik parçaları, terrazzo yüzeyler ve mermer bordürler, ortak alanlara görsel bütünlük kazandırıyordu. Bu döşemeler, bazı yapılarda günümüze kadar ulaşan özgün mimari ayrıntılar arasında bulunuyor.
Bazı eski apartmanlarda metal kafesli asansör kapıları ve dönemin tasarımını yansıtan kaplamalar korunmuş durumda. Bu parçalar asansör sisteminin bir parçası olarak kullanılırken iç mekânın görünümünü de tamamlıyordu. Ancak bugün eski görünen her asansörün binayla aynı döneme ait olduğu varsayılmamalı; yenilenmiş veya sonradan eklenmiş olabilir
Eski apartmanların ahşap kapılarında pirinç veya benzeri metalden yapılmış kapı kolları, kilitler ve tokmaklar görülebiliyor. Bu parçaların temel işlevi kapının kullanılmasını sağlamak olsa da malzeme ve işçilik tercihleri tasarıma ayrı bir karakter kazandırıyordu. Günümüze ulaşan özgün donanımlar, geçmişin zanaatkârlığına dair küçük ama dikkat çekici izler taşıyor.